مواظبت نكند ورشكست و فقير مىشود . دانسته هاى خود را فراموش مىكند چون دوباره خواند ياد خواهد داشت و گر نه بىسواد مىشود . با مردم بد زبانى و بد - رفتارى مىكند اگر مؤدّب شد و عذر خواست خوبش مىگويند اگر دنبال بدرفتارى خود گرفت همان مرد بدرفتار است و منفورش مىدارند و همه ى كارهاى آدمى از همين گونه و خاصيّت است پس كارهاى نفسانى كه سود و زيان آن بايد به عالم ديگر نمودار شود نيز چنين است . پس كلمه ى « من » را نمىتوان تخصيص داد و گفت : كافر سود خوبى و مؤمن زيان بدى را نمىبيند بلكه شايد چنين باشد كه اگر كافر كار خوب را به نظر بد انجام داد مثل شهرت يا براى دستاويز كار بد و گناه انجام داد سودى به او ندارد بلكه زيان مىبرد . و اگر به منظور اينكه كار خوب بكند انجام داد سودش به او مىرسد گرچه تخفيف عذاب باشد و چگونه مىتوان گفت : اين اكتشافات و خدمات علمى علماى غير مسلمان براى آنها سود ندارد ولى مىتوان گفت : ما از چگونگى سود آن بىخبريم چون البتّه خدا اصل خوبى است و هرچه خوب شمرده شود وابسته به عالم إله است و هرگز خوبى از اثر خوب خوب جدا نخواهد بود . ولى چگونگى اثر خوبى و ارتباط آن بعالم حقّ براى ما مجهول است .
سورهء عاديات - 100
بِسْمِ اللَّه الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
وَ الْعادِياتِ ضَبْحاً ( 1 ) فَالْمُورِياتِ قَدْحاً ( 2 ) فَالْمُغِيراتِ صُبْحاً ( 3 ) فَأَثَرْنَ بِه نَقْعاً ( 4 )
فَوَسَطْنَ بِه جَمْعاً ( 5 ) إِنَّ الإِنْسانَ لِرَبِّه لَكَنُودٌ ( 6 ) وَإِنَّه عَلى ذلِكَ لَشَهِيدٌ ( 7 ) وَإِنَّه لِحُبِّ الْخَيْرِ لَشَدِيدٌ ( 8 ) أفَلا يَعْلَمُ إِذا بُعْثِرَ ما فِي الْقُبُورِ ( 9 )
وَ حُصِّلَ ما فِي الصُّدُورِ ( 10 ) إِنَّ رَبَّهُمْ بِهِمْ يَوْمَئِذٍ لَخَبِيرٌ ( 11 )
معنى لغات « عاديات » گروهى كه براى جنگ مىدوند و اسبهائى كه به
تفسير عاملي ( فارسي ) — صفحة 645
مساهمون: علي اكبر غفاري
ص٦٤٥