تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير عاملي ( فارسي ) — صفحة 633

مساهمون:

ص٦٣٣
يك سالهء موجودات برتر از آن است كه تو با مقام پيغمبرى خود بتوانى آن را دريابى و نزول قرآن در چنين شبى بوده است . و شايد به اين معنى كه ما گفتيم ليلة القدر نام شب آغاز نزول قرآن باشد چون پيدايش قرآن اوّلين نمودارى سرنوشت خداوندى است براى رهبرى و تربيت مردم پس به آن شب كه آغاز رهبرى و سعادت مردم مقدّر شده و بسرنوشت بود قرآن را فرو فرستاديم . 4 - در آيت چهارم كه گفته شده است « تَنَزَّلُ الْمَلائِكَةُ - الخ » فرشتگان و روح فرود مىآيند شايد اشاره باشد كه چون آغاز سال نمودارى سرنوشت است و اوّل اجراى مشيّت حقّ است پس عمّال آفرينش كه فرشته و روح هستند فرود مىآيند براى انجام اين سرنوشت . 5 - كلمه ى « روح » شايد اشاره باشد به خاصيّت نفسانى موجودات زنده كه نفس نباتى و حيوانى است ، و آمدن روح كنايه باشد از افاضه ى حقّ بموجودات كه براى جان بخشيدن به موجودات جاندار علاوه بر فرشتگان كه مأمور ساختن موجودات هستند روح مىآيد تا به آنها جان بدهد و قوّه ى غاذيه و ناميه و حركت و غيره در آنها ايجاد نمايد . 6 - آيت آخر كه گفته شده است « سَلامٌ هِيَ حَتَّى - الخ » تا صبح سلامتى است شايد كنايه از اين مطلب باشد : آن شب كه سرنوشت يك ساله پىريزى مىشود وجود است و پيدايش كه همگى سلام است و خوشى چون وجود خوشى و خير است و بس . سورهء بيّنه - 98 بِسْمِ اللَّه الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ لَمْ يَكُنِ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ وَالْمُشْرِكِينَ مُنْفَكِّينَ حَتَّى تَأْتِيَهُمُ الْبَيِّنَةُ ( 1 ) رَسُولٌ مِنَ اللَّه يَتْلُوا صُحُفاً مُطَهَّرَةً ( 2 ) فِيها كُتُبٌ قَيِّمَةٌ ( 3 ) وَما تَفَرَّقَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ إِلَّا مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُمُ الْبَيِّنَةُ ( 4 ) وَ ما أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا اللَّه مُخْلِصِينَ لَه الدِّينَ حُنَفاءَ وَيُقِيمُوا الصَّلاةَ وَيُؤْتُوا الزَّكاةَ وَذلِكَ دِينُ الْقَيِّمَةِ ( 5 ) إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ وَالْمُشْرِكِينَ فِي نارِ جَهَنَّمَ خالِدِينَ فِيها أُولئِكَ هُمْ شَرُّ الْبَرِيَّةِ ( 6 ) إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحاتِ أُولئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ ( 7 ) جَزاؤُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنَّاتُ عَدْنٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها أَبَداً رَضِيَ اللَّه عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْه ذلِكَ لِمَنْ خَشِيَ رَبَّه ( 8 )