كشيدن . « نادي » انجمن و مجلس دوستان و ياران و خويشان . « الزَّبانِيَةَ » پاسبان ، فرشته اى كه دوزخيان را به آنجا برد .
ترجمه : بنام خداى بخشنده به همگان مهربان به مؤمنان [ اى محمّد آنچه را الهامت كنيم ]
1 بنام پروردگار خود بخوان
2 كه آفريدگان بيافريد و آدمى را ز خون بسته آفريد
3 بخوان كه خداى بس بزرگ تو همو است
5 كه به آدمى كه هيچ ندانست
4 با قلم بياموخت
7 آدمى است كه چو خود بينياز بيند
6 نافرمان شود
8 ولى بازگشت بسوى پروردگار تو است
9 چه بينى آن را كه جلوگير
10 نمازگزار شود
11 و يا خود به راه راست باشد
12 و فرمان به پرهيزكارى كند [ كدامش بسود او باشد ؟ ]
13 و چه بينى اگر سخن حقّ دروغ شمارد و روى از آن بگرداند
14 آيا خود نداند كه [ آنچه كند ] خدا همى بيند ؟
15 نه چنان است كه او پندارد . و اگر دست ز كار خود بندارد همانا موى جلو سرش بگيريم و به آتشش كشيم
16 همان موى سر دروغگو بدكار
17 تا او [ هر چه تاند ] ز ياران خود كومك بگيرد
18 كه به زودى فرشتگان عذاب را بخوانيم و نه درست باشد آنچه او گويد
19 و تو فرمان او مبر و سجده كن و خويشتن به خدا نزديك نما .
سخن مفسّرين : مجمع : اين سوره به مكّه آمده است و به حساب حجازى ها بيست آيه است و نوزده آيه به حساب عراقيها است و قارىهاى شام هجده دانستهاند كه عراقيها « الَّذِي يَنْهى » را آخر ندانستهاند اين است كه به حساب آنها هجده آيه مىشود ، و حجازىها « لَئِنْ لَمْ يَنْتَه » را آيتى جداگانه دانستهاند اين است كه به حساب آنها بيست آيه شده است . و بيشتر مفسّرين بر اينند كه اوّل قرآنى كه به پيغمبر نازل شد پنج آيه از اوّل اين سوره بوده است تا « ما لَمْ يَعْلَمْ » و ديگران سوره ى مدّثّر و عدّه اى ديگر فاتحة الكتابرا اوّل سوره ى نازله از قرآن دانستهاند .
« اقْرَأْ بِاسْمِ » 1 طبرى : يعنى « اقرأ بذكر ربّك » به ياد پروردگار خود بخوان .
تفسير عاملي ( فارسي ) — صفحة 619
مساهمون: علي اكبر غفاري
ص٦١٩