و نادارى و بيمارى و بيچارگى چگونه نمودار خواهد شد ؟ اگر ميانه رو و فروتن و نكوكار و شكيبا بود آزموده است و نتيجه ى امتحان او خوب خواهد بود و اگر اسراف كار و خودخواه و مردم آزار و ناشكيبا بود شكست يافته و بىبهره است و خود در مىيابد كه ناتوان است و بانديشه ى اصلاح خود بايد بود و ديگران نيز او را بشناسند و براهش آورند و يا از او دورى كنند . پس زندگى آدمى آزمايش است و ورزيدگى تا شايسته باشد و استوار براى خود و ديگران و شايد آيات از 15 تا 20 اشاره به همين باشد كه خوشى و ناخوشى در زندگى نه از آن است كه خداوند كسى را برگزيده و يا خوار داشته است بلكه ورزيده كردن براى زيست با خوشبختى نفسى و اجتماعى است و يا دنباله و واكنش بدى او است براى خود و مردم .
8 - آيت 27 تا آخر بدنبال آيات گذشته كه سخن از آزمودگى آدمى به ميان آمده به اين آيات پايان كار مردم آزموده گوشزد شده است كه در برابر پستى و بلندى زندگى آنكه شخصيّت خود را خوب و استوار نمودار كرد و با هر حادثه و پيش آمد آرامش خود نگاه داشت و از وظيفه ى شخصى و اجتماعى خود كوتاهى نكرد و بشب هنگام خفتن آرامدل از كار روزانه ى خود بود كه آنچه دستور حقّ بوده انجام داده و كسى را ز خود نرنجانده است چنين كس است كه به هنگام مرگ و خفتن هميشگى روانى آرام دارد و داراى نفس مطمئنّه است كه در بازگشت بسوى حقّ با خشنودى خود و خداوند خويش است .
سورهء بلد - 90
بِسْمِ اللَّه الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
لا أُقْسِمُ بِهذَا الْبَلَدِ ( 1 ) وَأَنْتَ حِلٌّ بِهذَا الْبَلَدِ ( 2 ) وَوالِدٍ وَما وَلَدَ ( 3 ) لَقَدْ خَلَقْنَا الإِنْسانَ فِي كَبَدٍ ( 4 )
أَيَحْسَبُ أَنْ لَنْ يَقْدِرَ عَلَيْه أَحَدٌ ( 5 ) يَقُولُ أَهْلَكْتُ مالًا لُبَداً ( 6 ) أيَحْسَبُ أَنْ لَمْ يَرَه أَحَدٌ ( 7 ) ألَمْ نَجْعَلْ لَه عَيْنَيْنِ ( 8 ) وَلِساناً وَشَفَتَيْنِ ( 9 )
وَ هَدَيْناه النَّجْدَيْنِ ( 10 ) فَلا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ ( 11 ) وَما أَدْراكَ مَا الْعَقَبَةُ ( 12 ) فَكُّ رَقَبَةٍ ( 13 ) أَوْ إِطْعامٌ فِي يَوْمٍ ذِي مَسْغَبَةٍ ( 14 )
يَتِيماً ذا مَقْرَبَةٍ ( 15 ) أَوْ مِسْكِيناً ذا مَتْرَبَةٍ ( 16 ) ثُمَّ كانَ مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا وَتَواصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَواصَوْا بِالْمَرْحَمَةِ ( 17 ) أُولئِكَ أَصْحابُ الْمَيْمَنَةِ ( 18 ) وَالَّذِينَ كَفَرُوا بِآياتِنا هُمْ أَصْحابُ الْمَشْأَمَةِ ( 19 )
عَلَيْهِمْ نارٌ مُؤْصَدَةٌ ( 20 )
تفسير عاملي ( فارسي ) — صفحة 573
مساهمون: علي اكبر غفاري
ص٥٧٣