كافران عرب ملعون هستند بمانند اصحاب اخدود و قتّل با تشديد تاء نيز خواندهاند .
« إِنَّ الَّذِينَ فَتَنُوا - الخ » 10 كشف : مقصود همان اصحاب اخدود است كه مردم را به آتش سوختند .
« وَلَهُمْ عَذابُ الْحَرِيقِ » 10 مجمع : اگر گويند : اين جمله چه معنى دارد با اينكه عذاب جهنّم كه در جلو گفته شده است بمعنى سوختن به آتش است جواب اين است : 1 - چون در جهنّم طعام غسلين و زقّوم و مقامع من حديد هست سوختن هم جداگانه ياد شده است 2 - كلبى گفته است آتش خود از آن گودال بلند شد و كافران را سوخت پس مقصود از اين جمله سوختن به دنيا است و از جمله ى اوّل سوختن در آخرت است .
« ذُو الْعَرْشِ الْمَجِيدُ » 15 ابو السعود : يعنى آفريننده ى عرش و بعضى گفتهاند : عرش بمعنى ملك است و نتيجه اين است : دارنده ى سلطنت با توانائى و چيرگى .
فخر : كلمه ى مجيد به دو گونه خوانده شده است : 1 - بيشتر قاريها با رفع خواندهاند كه وصف خدا باشد در دنباله ى ذو العرش يعنى هو المجيد 2 - با جر تا صفت عرش باشد و اگرچه گفتهاند : كلمه ى مجيد از صفات خاصه ى حقّ است كه نمىشود صفت عرش باشد ولى در قرآن آمده است :
« قُرْآنٌ مَجِيدٌ » پس چنان كه قرآن توصيف به مجيد شده است عرش هم قابل اين وصف است بواسطه ى بزرگى و بلندى آن .
« هَلْ أَتاكَ حَدِيثُ الْجُنُودِ - الخ » 17 فخر : مقصود روشن كردن حال كافران زمان پيغمبر ( ص ) است كه از دير زمان مردم بيدين چون اصحاب الاخدود و فرعون و ثمود زيان كار خود ديدند و اين مردم نيز خواهند ديد و آيات بعد اين مطلب را روشن مىكند كه اين كافران دست اندركار دروغ شمردن قرآن و رسالت هستند و خداوند بر آنها مسلَّط است و هرگاه مصلحت باشد سزايشان
تفسير عاملي ( فارسي ) — صفحة 532
مساهمون: علي اكبر غفاري
ص٥٣٢