بتن دارد ، گفت : لباس خود بدر آر او پرسيد : از كتاب خدا چيزى بر گفته ى خوددارى ؟ عبد اللَّه اين آيه خواند « ما آتاكُمُ - الخ » .
آنكس كه شد متابع امر توقد نجا
وانكو خلاف رأى تو ورزيد قد هلك
كليد فهم قرآن ص 40 : اين آيه و نظائر آن مىفهماند كه قرآن را بايد به - وسيله ى سنّت كه كار و گفتار پيغمبر ( ص ) است دانست و به آن رفتار كرد و گر نه نمىتوان بدون توضيح پيغمبر به آن رفتار كرد .
« لِلْفُقَراءِ الْمُهاجِرِينَ - الخ » 8 طبرى : بعضى گفتهاند : يعنى براى همه ى فقراى مهاجر است . و بعضى گفتهاند : مخصوص مهاجرين قريش است .
قتاده گفته است : يعنى كسانى كه از همه چيز خود گذشتند براى دلبستگى به اسلام با همه ى سختى چنان كه شنيدهايم كسانى بودند از گرسنگى سنگ بر شكم مىبستند تا بتوانند راست بايستند و كسى بود كه در زمستان پوشاك نداشت و زمين گود مىكرد كه در پناه آن باشد .
« وَالَّذِينَ تَبَوَّؤُا الدَّارَ وَالإِيمانَ - الخ » 9 طبرى : قتاده گفته است :
مقصود انصار است كه در مدينه خانه داشتند و پيش از آمدن پيغمبر به آن جا مسلمان شدند و مسجد ساختند .
مجمع : اين آيه براى دلجوئى انصار است كه از اموال بنى نضير بىبهره ماندند و مقصود اين است كه پيش از آمدن مهاجرين بمدينه ، آنها مسلمان شدند و جمله « تَبَوَّؤُا الدَّارَ و آثروا الايمان » است و چنين معنى مىشود : به خانه ى مهاجرت پيغمبر جاى گرفتند و ايمان برگزيدند . نقل است كه انس بن مالك سوگند ياد مىكرد كه در انصار مرد بخيل نيست و به اين آيه استدلال ميكرد .
فخر : يعنى آنها كه بمدينه جاى گرفته بودند و ايمان خالص داشتند يا ايمان را جاى و آرامگاه خود كرده بودند چون در دلشان جاى داده بودند و بر آن پاى بر جا بودند .