همچنين است كه اگر كسى آن آمادگى تعالى و ترقّى انسانيّت خود را در آغاز كار خود از دست داد و دنبال نكرد فردى نافهم و كند و گول خواهد شد پس در تصوّرات و تصديقات حقايق الهى نيز آنكه از اوّل نسنجيده هر كارى كرد و خود - دارى از خواسته هاى خود نداشت و به كار بد بديده ى اغماض نگريست اندك اندك با بدى خوى ميگيرد و قبحى كه ديگران درك ميكنند او نمىبيند و سپس كارش به آن جا ميرسد كه دستور بزشتى را زشت نميپندارد و اوامر و نواهى را لغو و يا آزار مردم ميداند و همين است مفاد آيه كه پايان بدكارى ، دروغ پنداشتن دستور و نشانه هاى خداوندى است .
4 - آيت 27 جمله ى « وَلَه الْمَثَلُ الأَعْلى فِي السَّماواتِ » تا آخر « شايد براى تأكيد مطلب اوّل آيه باشد كه گفته شده است : خدا بر ميگرداند آن را كه آفريده است و بر گرداندن آسانتر از آفريدن است بدنباله ى آن گفته شده است مثال و نمونهء بالاتر از آسانتر بودن هم در پيشگاه خداوند است و براى او است كه در آسمان و زمين آنچه انديشه شود و نمونه و مثال آورده شود براى خداوند برتر از آن آماده است و درست چون آنچه موجودات بينديشند و مثال و نمونه بياورند آفريده ى فكر آنها است و نتيجهء احساسات آنها است ولى آفرينش به پيشگاه حقّ نتيجهء » كُنْ فَيَكُونُ « است كه بهر چيز اراده باشد و گفته شود باش خواهد بود و موجود خواهد شد پس آنچه در آسمان و زمين بينديشند و آسان و يا آسانتر بشمارند در برابر قدرت حقّ ناچيز است و برتر از اينجور مثالها براى خدا و در قدرت او است .
[ سوره الروم ( 30 ) : آيات 28 تا 46 ]
ضَرَبَ لَكُمْ مَثَلًا مِنْ أَنْفُسِكُمْ هَلْ لَكُمْ مِنْ ما مَلَكَتْ أَيْمانُكُمْ مِنْ شُرَكاءَ فِي ما رَزَقْناكُمْ فَأَنْتُمْ فِيه سَواءٌ تَخافُونَهُمْ كَخِيفَتِكُمْ أَنْفُسَكُمْ كَذلِكَ نُفَصِّلُ الآياتِ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ ( 28 ) بَلِ اتَّبَعَ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَهْواءَهُمْ بِغَيْرِ عِلْمٍ فَمَنْ يَهْدِي مَنْ أَضَلَّ اللَّه وَما لَهُمْ مِنْ ناصِرِينَ ( 29 ) فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفاً فِطْرَتَ اللَّه الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ
تفسير عاملي ( فارسي ) — صفحة 99
مساهمون: علي اكبر غفاري
ص٩٩