كنيد [ و از عذابش رها شويد ] و نه شما را جز او دوست و ياورى باشد
32 و هم از نشانه هاى قدرت حقّ است كشتيهاى كوه پيكر كه در دريا روانند
33 و اگر بخواهد باد را آرام كند و آنها بر آب بمانند و البتّه در اين كشتى رانى نشانه ها است براى هر كه شكيبا باشد و شاكر
34 و نيز تواند كه سرنشينان آن را بسزاى گناهانشان نابود كند ولى بسيارى از گناهان را ميبخشد
35 پس آنها كه در آيات ما بحث مىكنند و نمىپذيرند خواهند دانست كه راه فرار ندارند
36 پس بخوشىهاى زندگى مغرور نشويد كه سرمايه اى است زود گذر و آنچه نزد خداوند است [ در سراى ديگر ذخيره ] بهتر است و پاينده تر براى مؤمنين با توكّل
37 همان مردم كه از گناهان بزرگ و زشتى پرهيز ميكنند و چون غضبناك شوند در گذرند
38 همان مردم كه دعوت پروردگار خود را پذيرفتند و نماز گزاردند و در كار خود با يكدگر شور كنند و از آنچه روزى شان كرديم ميبخشند
39 و اگر ديگرى به آنها دراز دستى كرد از يكدگر كومك ميخواهند [ و سزايش ميدهند كه ]
40 سزاى بد رفتارى بمانند آن است . ولى اگر در گذرند و سازش كنند مزدش با خدا است [ و كينه توزى ز اندازه بيش ستم است ] و البتّه خداوند دوست ستمكاران نيست
41 و البتّه آنكه ستمديده و يارى طلبيده راهى بباز خواست و دستى بر او دراز نيست
42 ولى دست بر كسانى دراز است و سزاوار مجازاتند كه بمردم ستم ميكنند و چيزى ميخواهند كه حقّ ندارند [ و در سرزمينى متجاوزند و سركش ] اين گونه كسان آزارى دردناك در انتظار دارند
43 و البتّه آنكه [ در برابر ستم ] شكيبا بود و بخشيد همّتى مردانه دارد
44 و كسى كه [ ستمگر و متجاوز بود ] خدا گمراهش كند و از پس گمراهى دوستى ندارد و خواهى ديد كه ستمكاران چون گرفتارى بينند گويند :
آيا راه بازگشتى هست ؟
45 و بينى كه به آتش داشتهاند و از خوارى و بيچارگى فروتنند و دزديده به آتش مينگرند و [ آنجا است كه ] مؤمنين گويند : زيانبرده آن كسانند كه برستاخيز خود و خانواده شان را از دست دادند [ كه نه براى خود اندوخته اى دارند و نه دسترس بخويشان خود ] پس با خبر باشيد كه ستمكاران
تفسير عاملي ( فارسي ) — صفحة 444
مساهمون: علي اكبر غفاري
ص٤٤٤