خداوند به بندگان خود مهربان است و بهر كس آنچه صلاح است روزى مىرساند چه او گرامى است و توانا
20 كه سود آن جهان هر كه خواهد به او دهد بافزونى و آنكه سود اين جهان بخواهد همان را به او دهد و در جهان ديگر بهره اى ندارد
21 مگر اين كافران خدائى چند داشتهاند كه بىاجازه ى حقّ بر ايشان دين ساختهاند ؟ البتّه اگر فرمان ناگزير خداوندى نبود همگى نابود مىشدند و البتّه بجهان ديگر آزارى دردناك دارند
22 كه ستمكاران را بينى ترسناك از كار خود كه گرفتار آن شدهاند و مؤمنين نكوكار در باغهاى بهشت كه آنچه خواهند به پيشگاه پروردگارشان آماده بينند و همين است بخشش بزرگ و بس
23 و چنين بهره اى خداوند به بندگان مؤمن نكوكارش نويد ميدهد . و تو بمردم بگو : من از شما مزدى به كار خود نخواهم جز دوستى نزديكان و خويشان چه هر كه دست بكارى نيك دراز كند به خوبى كارش مىافزائيم كه خداوند غفور است و شكور
24 چرا مردم بد دل ميگويند : محمّد به خدا دروغ بسته است ؟ [ مگر او ناتوان است ] البتّه اگر بخواهد دلت را مهر مىكند [ چنان كه سخن گفتن فراموش كنى ] و آنچه بيهوده است نابود مىكند و حقّ و درستى را با سخنان خود استوار ميدارد چه آنچه مردم در سينه دارند او خبر دار است
25 و او است كه توبه ى بندگان خود ميپذيرد و از بديها در ميگذرد و آنچه مىكنيد ميداند
26 و سخن مؤمنين نيكوكار ميپذيرد و از بخشش خود بر ايشان مىافزايد و لكن براى كافران سخت آزارى دارد
27 و و مردم بدانند : اگر خداوند همگى را فراخ روزى كند ستم پيشه و سركش مىشوند .
از اين رو است كه به اندازه ى شايسته فرو ميفرستد كه او ببندگان خود با خبر است و بينا
28 و او است كه پس از نااميدى مردم باران ميفرستد و مهر خود به همه مىرساند چون دوست ستوده او است و بس
29 و از نشانه هاى قدرت او است آفرينش آسمان و زمين و آنچه جنبنده در آن دو پراكنده است و آنگاه كه بخواهد تواند همگى را فراهم نمايد و رستاخيز به پا كند
30 و اگر بدى بشما رسد براى آنست كه خود كردهايد با اينكه بسيارى از آن را ببخشد
31 و شما نتوانيد خدا را بيچاره
تفسير عاملي ( فارسي ) — صفحة 443
مساهمون: علي اكبر غفاري
ص٤٤٣