« إِنَّ اللَّه يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعاً » 53 مجمع : در مصحف عبد اللَّه مسعود « لمن يشاء » در دنباله ى اين جمله بوده است طبرى : در مقصود از اين آيه چند قول است : 1 - ابن عبّاس گفت عده اى از مردم مكّه با يكدگر گفتند : چگونه مىشود كه ما مسلمان شويم با اينكه بت پرستى و بزهكارى و آدمكشى داشتيم و محمّد ميگويد : اين كارها را خدا نمىآمرزد . اين آيه براى آرامش دل آنها نازل شد « يا عِبادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا - الخ » 2 - عطاء ابن يسار گفته است : اين سه آيه از « يا عِبادِيَ - تا - يَأْتِيَكُمُ الْعَذابُ بَغْتَةً » در مدينه نازل شد براى وحشى قاتل حمزه ى عموى پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله و دوستان او ، 3 - ابن مسعود گفته است : بالاترين آيات قرآن كه وسيله ى فرج و آسودگى دل است اين آيه است 4 - عبد اللَّه عمر گفت : عيّاش بن ابى ربيعه و وليد بن وليد و چند تن ديگر از مسلمانان را اعراب براى اسلام شان آزار كردند و آنها دست از مسلمانى برداشتند و ما ميگفتيم : اينها روى رستگارى نبينند . اين آيات نازل شد ، و عمر نامه اى نوشت به آن چند نفر و از نزول اين آيات خبر دارشان كرد . آنها مهاجرت كردند و مسلمان شدند . و بهترين اين اقوال اين است كه آيه براى راهنمائى هر كسى است كه بر خود تجاوز و زيادروى كند بايد توبه كند تا آمرزيده شود .
تبيان : فاطمه ى زهرا عليها السّلام فرمود : خدا همه ى گناهان را مىآمرزد ، و باك ندارد و اهميّت نميدهد .
حسينى : نظم :
ندارم هيچگونه توشه ى راه
بجز لا تقنطوا من رحمة اللَّه
تو فرمودى كه نوميدى مياريد
ز من لطف و عنايت چشم داريد
بدين معنى بسى اميد داريم
ببخشا زان كه بس اميدواريم
اميد دردمندان را روا كن
دل اميدواران را دوا كن
روح البيان : يحيى بن معاذ گفت : در قرآن گنجهاى آمرزش همه ى