« أَوْرَثْنَا الْكِتابَ » 32 مجمع : يعنى قرآن را به ارث داديم . ابو مسلم گفته است : يعنى تورات داديم ، جبّائى گفته است : مقصود عموم كتابها است چون مقصود جنس كتاب است نه يك فرد معيّن .
طبرى : بقرينه ى جمله ى « مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْه » كلمه ى الكتاب مقصود ، تورات است كه از اين جمله فهميده مىشود و جمله ى بعد هم امّت محمّد هستند و معنى اين است كه ايمان بتورات را ميراث ملَّت محمّد كرديم .
« الَّذِينَ اصْطَفَيْنا مِنْ عِبادِنا » 32 مجمع : در مقصود از اين جمله اختلاف است : 1 - جبّائى گفته است : يعنى پيغمبرانى كه بندگان برگزيده ما بودند .
2 - ابو مسلم گفته است همان برگزيدگان كه در آيت ديگر گفته شده است « إِنَّ اللَّه اصْطَفى آدَمَ وَنُوحاً » - الخ ، 3 - ابن عبّاس گفته است : امّت پيغمبر ما 4 - از امام صادق و باقر عليهما السّلام روايت است كه بنده ى برگزيده ى خدا كه به ارث واگذار شده است ما هستيم .
« فَمِنْهُمْ ظالِمٌ لِنَفْسِه » - الخ 32 طبرى : ابو درداء گفته است : پيغمبر ( ص ) فرمود آنكه به خود ستم كرد مدّتى عذاب و آزار مىبيند .
مجمع : سيد مرتضى ( ره ) و عده اى گفتهاند : يعنى بعضى از بندگان ستمگر به خود هستند ، و بيشتر مفسّرين گفتهاند : يعنى بندگان برگزيده سه قسمت هستند : بعضى ستمگر به خود و بعضى ميانه رو ، و بعضى جلو افتاده در نكوكارى و در مقصود از اين سه دسته اختلاف است : 1 - هر سه دسته نجات مييابند چنان كه ابو درداء از پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله نقل كرده است : ستمگر مدّتى در گرفتارى ميماند و بعد به بهشت ميرود و همان است كه در جمله ى بعد خبر داده است :
« قالُوا الْحَمْدُ لِلَّه الَّذِي أَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَ » ، و ميانه رو به آسانى حساب خود را پاك مىكند ، و پيش قدم در نيكوكارى حسابى ندارد و ببهشت ميرود ، و از عايشه نقل شده است : هر سه دسته ببهشت ميروند ، و سابق بالخيرات آنها هستند كه بدوران پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله رفتند و آن حضرت شهادت داد كه مردم بهشتى هستند
تفسير عاملي ( فارسي ) — صفحة 242
مساهمون: علي اكبر غفاري
ص٢٤٢