مِنْ إِحْدَى الأُمَمِ فَلَمَّا جاءَهُمْ نَذِيرٌ ما زادَهُمْ إِلَّا نُفُوراً ( 42 ) اسْتِكْباراً فِي الأَرْضِ وَمَكْرَ السَّيِّئِ وَلا يَحِيقُ الْمَكْرُ السَّيِّئُ إِلَّا بِأَهْلِه فَهَلْ يَنْظُرُونَ إِلَّا سُنَّتَ الأَوَّلِينَ فَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّتِ اللَّه تَبْدِيلًا وَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّتِ اللَّه تَحْوِيلًا ( 43 ) أوَ لَمْ يَسِيرُوا فِي الأَرْضِ فَيَنْظُرُوا كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَكانُوا أَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً وَما كانَ اللَّه لِيُعْجِزَه مِنْ شَيْءٍ فِي السَّماواتِ وَلا فِي الأَرْضِ إِنَّه كانَ عَلِيماً قَدِيراً ( 44 ) وَلَوْ يُؤاخِذُ اللَّه النَّاسَ بِما كَسَبُوا ما تَرَكَ عَلى ظَهْرِها مِنْ دَابَّةٍ وَلكِنْ يُؤَخِّرُهُمْ إِلى أَجَلٍ مُسَمًّى فَإِذا جاءَ أَجَلُهُمْ فَإِنَّ اللَّه كانَ بِعِبادِه بَصِيراً ( 45 )
معنى لغات : « تبور » از بوار بفتح اوّل بمعنى هلاكت و نابودى . « لغوب » بضمّ اوّل و دوّم ، و بفتح اوّل بمعنى رنج و خستگى . « غرابيب » جمع غربيب بكسر اوّل و سكون دوّم سياهى زياد و بيشتر براى تأكيد در سياهى گفته مىشود .
ترجمه :
27 [ مگر تو خود از اين راه خداشناس نشدى و ] نديدى خداوند از آسمان آب فرود آورد كه ميوه هاى جور بجور از آن پديد آمد و هم راههاى رنگارنگ سفيد و سرخ و سياه بر كوهها نمايان كرد
28 و همچني ن آدميان و چهار پايان و دگر جنبندگان رنگهاشان مختلف است [ و نشانه قدرت ما است ] پس البتّه بندگان عالم [ و كنجكاو در آفرينش ] از خدا ميترسند [ چه ميدانند كه خود محتاجند و ناقص ] و خداوند عزيز است و غفور
29 و چنين كسانند كه كتاب خدا را ميخوانند و نماز ميگزارند و از آنچه روزى شان كرديم بنهان و آشكار مىبخشند باميد تجارت بىزيان [ كه مال ميدهند و سعادت ميخرند ]
30 تا خدا مزدشان تمام دهد و از فضل خود براىشان بيفزايد كه البتّه او آمرزنده است و اندك پذير
31 [ اى محمّد آرامدل باش ] كه آنچه به تو وحى كرديم راست است
تفسير عاملي ( فارسي ) — صفحة 239
مساهمون: علي اكبر غفاري
ص٢٣٩