تفسير حسينى : در لطائف گفته كه ظالم آنكه از نعمت بمنعم نگرد و مقتصد آنكه از منعم بنعمت نگرد و سابق آنكه از منعم بنعمت نگرد يعنى با مشاهده منعم در سازد و به او از منعم بپردازد .
نعيم هر دو جهان ميكنند بر ما عرض
دل از ميانه تمنّا ندارد الَّا دوست
« أوَ لَمْ نُعَمِّرْكُمْ ما يَتَذَكَّرُ » - الخ 37 طبرى در مقصود از مقدار مفاد اين آيه اختلاف است . ابن عبّاس گفته است : مقصود چهل سال است يعنى بمردم چهل ساله خواهند گفت : مگر زندگانى شما را به آن اندازه دراز نكرديم كه بتوانيد پند بگيريد . اصبغ بن نباته از عليّ عليه السّلام نقل كرده است : آن مدّت كه در اين آيه زندگى آدمى يادآورى شده است شصت سال است . و مقصود از جمله ى :
« جاءَكُمُ النَّذِيرُ » ابن زيد گفته است : فرموده هاى پيغمبر است . ديگرى گفته است : يعنى مگر پيرى بر سر شما نيامد و شما را از مرگ نترساند ؟ تبيان : بعضى گفتهاند : مقصود بيمارى تب است . يعنى مگر در زندگى شما را تب نگرفت و از بدى عاقبت نترساند ؟
مجمع : بعضى گفتهاند : مقصود مرگ خويشاوندان است و ديگر گفته است :
كمال عقل است يعنى مگر خرد بر سرتان نيامد تا بدى آينده را بسنجيد و از آن دورى كنيد .
تفسير حسينى : اكثر علماء برآنند كه مراد از « نذير » شيب است . مثنوى :
نوبت پيرى چو زند كوس درد
دل شود از خوشدلى و عيش فرد
در تن و اندام چو آيد شكست
لرزه كند پاى ز سستى چو دست
موى سفيد از اجل آرد پيام
پشت خم از مرگ رساند سلام
دولت اگر دولت جمشيدى است
موى سفيد آيت نوميدى است
بمناسبت پيرى و موى سفيد از ديوان پروين اعتصامى شاعره ى در گذشته ى معاصر نقل مىشود :
ز سرى ، موى سپيدى روئيد
خنده ها كرد بر او موى سياه