مجرم و ستمكار انتقام ميگيريم
23 و البتّه [ فرستادن پيغمبر و كتاب و اين سخنان براى انسان منحصر به تو نيست اى محمّد ] آرى بموسى هم تورات داديم پس تو از ديدنش دو دل مباش كه وسيله ى رهنمائى بنى اسرائيلش كرديم .
24 و دسته اى از بنى اسرائيل را كه شكيبائى كردند و آيات ما را استوار دانستند پيشواشان كرديم تا مردم را رهبرى بفرمان ما كنند
25 و البتّه پروردگار تو است كه برستاخيز مؤمن و كافر را جدا مىكند و در ناسازگاريها كه داشتند حكومت مىكند .
26 مگر براى كافران روشن نشد كه چند گروه مردم پيش از آنها را كه در سرزمين خود بجنب و جوش بودند نابود كرديم ؟ در اينها نيز نشانه هاى قدرت ما است . مگر نمىشنوند [ و از گذشته خبر ندارند ]
27 و مگر نديدند كه زمينهاى باير را آبيارى ميكنيم و گياه از آن بدر ميكنيم تا چهار پايان شان و خود آنها از آن بخورند . پس چرا ديده ى بصيرت ندارند ؟
28 و ميگويند : اگر راست ميگوئيد روز گشايش و داورى كى خواهد بود ؟
29 تو اى محمّد بگو : روز داورى و گشايش اين گرفتاريها [ دير يا زود ميرسد ولى ] ايمان آنها كه كافر شدند سودى برايشان ندارد و مهلتشان نخواهند داد .
30 پس روى از آنها بگردان [ و پرواشان مدار ] و چشم به راه آينده باش كه آنها هم [ به گمان خود ] انتظارى دارند .
سخن مفسّرين : مجمع : اين سوره را سجده و سجدة القرآن ناميدهاند تا از حم سجده جدا باشد . و شماره ى اين آيات به حساب قاريهاى بصره بيست و نه آيه است و به حساب ديگران سى آيه است ، و اختلافشان در « الم » است كه يك آيه شمردهاند و كوفيها و حجازيها در « لَفِي خَلْقٍ جَدِيدٍ » يك آيه را آخر شمردهاند و همه ى اين سوره بمكّه نازل شده است مگر سه آيت از « أفَمَنْ كانَ مُؤْمِناً » تا آخر آيت سوّم كه بمدينه نازل شده است .
كشف : اين سوره را « سورة المضاجع » نيز ناميدهاند و آيت آخر « فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ » منسوخ است بآيات دستور بجهاد .
« أَمْ يَقُولُونَ افْتَراه » 3 طبرى : در سخن عرب رسم است كه اگر در ميان
تفسير عاملي ( فارسي ) — صفحة 139
مساهمون: علي اكبر غفاري
ص١٣٩