براى خود آماده كرده اند
45 تا آنها كه مؤمن و نكوكارند از فضل حقّ پاداش برند ، و البتّه خدا كافران را دوست ندارد
46 [ و سزاى آنها را ميدهد و شما مسلمانان بنگريد كه ] از آيات خداوندى است فرستادن بادهائى كه نويد خوشى با خود دارد تا از رحمت خود بشما بچشاند و كشتيهاى بادى بفرمان او به دريا روان شوند و شما باميد بخشش او پى كسب روزى رويد تا شايد شكرگزار اين نعمتها باشيد .
سخن مفسّرين : « ضَرَبَ لَكُمْ مَثَلًا » 28 حسينى نوشته است : ملخّص سخن آن است كه آيا اى خواجگان شما بندگان را در مال و ملك خود شريك مىسازيد تا در تصرّف در آن و تسلَّط بر آن مساوى باشيد و از استبداد و استقلال ايشان ترسان شويد ؟ در عين المعانى و بعضى ديگر از تفاسير هست كه چون حضرت رسالت صلى اللَّه عليه و سلَّم اين آيت بر صناديد قريش خواند گفتند : حاشا كه هرگز اين تواند بود ، آن حضرت فرمود كه شما بندگان را در مال خود شركت نمىدهيد پس چگونه آفريدگانرا در ملك او شريك مىسازيد ؟ « 1 » .
« لا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّه » 30 فخر : در معنى اين جمله چند معنى است :
1 - بعضى از مفسّرين گفتهاند : اين جمله براى دلدارى پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله است كه از سرسختى كافران و خوددارى از ايمان آنها اندوهناك نباشد كه آنها بدبخت آفريده شدهاند و بسوى خوشبختى و ايمان نميروند . 2 - يعنى حسّ توحيد و
هامش
( 1 ) خطاب به مشركين است ، و معنى آنست كه : شما خود از وجود خودتان خوب خبر داريد ، و آن از هر چيز بشما نزديكتر است ، اكنون خبر دهيد آيا راضى هستيد كه كسى زر - خريدان شما را در اموالتان شريكتان بداند و شما را با آنها برابر كند ، معلوم است كه هرگز راضى نخواهيد بود ، بلكه بيم آن داريد كه مبادا مال و ثروتتان را از چنك شما بيرون آرند همانطور كه از شريك شدن با كسى بيم داريد مبادا كه تمام مال را ادّعا كند و از دست شما خارج نمايد لذا راضى بشراكت نيستيد ، پس چگونه بندگان و آفريدگان محتاج و نيازمند را با آفريننده بىنياز آنها شريك ميدانيد . ( مصحّح )