جادوئى آموخته است ، پس البتّه دست و پاى شما را به عكس ميبرم و بر تنهء درختان خرما ميآويزم تا بدانيد كداميك از ما و خداى موسى عذابش سختتر و پاينده تر است ،
72 آنها گفتند : ما بر آن نشانه هاى درست كه ديديم و بر خدائى كه ما را آفريد تو را برنميگزينيم پس آنچه توانى بكن كه فرمانت به اين جهان روان است
73 و ما مؤمن بخداى خود شديم تا گناهان ما را بيامرزد و هم آن جادو كه تو ما را وادار و مجبور به آن كردى ، و خدا بهتر است و [ عذابش ] پاينده تر ،
74 البتّه آنكه گناهكار بپيشگاه خداى خود حاضر شود سزايش دوزخى است كه نه بميرد و نه بآسودگى زنده بماند
75 ولى اگر كسى با ايمان و نكوكارى حاضر شود پس براى اين گونه مردم درجات عاليه ى بهشت جاودانى است
76 كه رودهاى آب از آن روان است ، و هميشه در آنجا هستند ، و همين است پاداش آنكه خود را پاك و پاكيزه داشت .
77 و [ از آن پس ] بموسى الهام كرديم بندگان مرا ببر و راهى خشك از دريا براى آنها معيّن كن كه نه از فرا رسيدن دشمن بترسى و نه بيمناك باشى از غرق و ناراحتى
78 [ موسى روانه شد ] پس فرعون با لشكريان خود آنها را دنبال كرد [ تا به دريا رسيد ] و چندان آب آنها را فراگرفت [ كه خداى داند و بس ]
79 پس فرعون مردمش را گمراه كرد و خود هم راه به جائى نبرد [ چه همگى غرق شدند ] .
سخن مفسّرين : « طه » كشف الأسرار : آيات اين سوره به حساب قاريهاى كوفه صد و سى و دو آيه است و به حساب قاريهاى بصره صد و سى پنج است ، و همه ى اين سوره بمكّه نازل شده است مگر آيت 131 « وَلا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ » كه گفتهاند در مدينه نازل شده است .
و در قرائت اين كلمه « طه » اختلاف است : حمزه و كسائى با كسر طاء و هاء خواندهاند . و ابو عمر بفتح طاء و كسر هاء خوانده و ديگران با ضمّ هر دو و معنى اينرا گفتهاند : يا رجل است به زبان سريانى يا حبشى و يا نبطى باختلاف نظرها و مقصود پيغمبر است كه بجراب ابو جهل و نضر بن حارث نازل شد چون ، آنها گفتند محمّد از دين ما دست برداشت و خود را بدبخت و رنجور كرد كه شب و روز در
تفسير عاملي ( فارسي ) — صفحة 95
مساهمون: علي اكبر غفاري
ص٩٥