خدا سجده مىكند آنچه به آسمان و زمين است و هم ماه و خورشيد و ستارگان و كوهها و درخت و جنبندگان و بسيارى از آدميان [ ولى ] بسيارى هم [ سرباز زنند ] و گرفتارى برايشان درست و بر جا شده است چه كه هر كس خدا او را خوار گرداند هيچ كس نتواند او را به چيزى بشمرد و گرامى بدارد و البتّه خدا آنچه بخواهد مىكند
19 پس اين دو [ دسته ى مؤمن و كافر ] با هم در جنگ هستند كه در دين خداى خود با يكدگر دشمنى ميكنند و ميجنگند ، پس آنها كه كافر شدند لباسهائى از آتش براى - شان مىبرند و از بالاى سرشان آب جوش ميريزند
20 بطورى كه پوست بدن آنها و آنچه در شكم دارند از آن گداخته مىشود
21 و هم براىشان گرزهاى آهنين است
22 كه چون بخواهند از آن گرفتارى بيرون روند و اندوه خود كم كنند با آن گرزها ايشانرا باز گردانند [ و بگويندشان ] بچشيد آزار آتش را
23 و البتّه آنهائى كه مؤمن و نيكوكار شدند خداوند بدرون بهشتى ميبرد كه رودها از زير آن روان است ، و در آنجا بدستبندهائى از طلا و مرواريد آنها را ميآرايند و پوشاكشان به آن جا پارچه - هاى نرم ابريشمين است
24 و هم راه نمائى شدهاند بسخن خوش و راه پسنديده و قابل ستايش .
سخن مفسّرين : مجمع : از ابن عبّاس نقل است كه اين سوره بمكّه نازل شده است مگر چند آيه ، حسن بصرى گفته است : بمدينه نازل شده است مگر آنچه در سفر نازل شده است . و بعضى گفتهاند جز شش آيه بقيّه بمدينه نازل شده است ، و بعضى گفتهاند فقط چهار آيه در مدينه نبوده است ، و عدد آيات اين سوره را قاريهاى كوفه هفتاد و هشت دانستهاند و مكّيان هفتاد و هفت ، و مدينه هفتاد و پنج و بصره هفتاد و چهار دانستهاند .
« زَلْزَلَةَ السَّاعَةِ » 1 مجمع : بعضى گفتهاند يعنى زمين لرزه كه بقيامت وصل است ، و بعضى گفتهاند : يعنى از مقدّمات و علامات قيامت است .
[ « وَتَضَعُ كُلُّ ذاتِ حَمْلٍ حَمْلَها » 2 هر آبستنى بىوقت بچه خويش سقط كند أبو الفتوح گويد : اين عبارتست از شدّت و سختى آن روز نه آنكه آنجا حامل يا
تفسير عاملي ( فارسي ) — صفحة 196
مساهمون: علي اكبر غفاري
ص١٩٦