عالى همّت قومى كه ايشانند ما بارى از اين شراب هرگز جرعهاى نچشيديم و نه شمهاى يافتيم و هاى هوى اين گدايان در عيوق افتاد كه :
اوّل تو حديث عشق كردى سر آغاز
اندر خور خويش كار ما را ميساز
ما كى گنجيم در سرا پردهى راز
لافى است بدست ما و منشور نياز
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيات 278 تا 280 ]
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّه وَذَرُوا ما بَقِيَ مِنَ الرِّبا إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ ( 278 ) فَإِنْ لَمْ تَفْعَلُوا فَأْذَنُوا بِحَرْبٍ مِنَ اللَّه وَرَسُولِه وَإِنْ تُبْتُمْ فَلَكُمْ رُؤُسُ أَمْوالِكُمْ لا تَظْلِمُونَ وَلا تُظْلَمُونَ ( 279 ) وَإِنْ كانَ ذُو عُسْرَةٍ فَنَظِرَةٌ إِلى مَيْسَرَةٍ وَأَنْ تَصَدَّقُوا خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ ( 280 )
معنى لغات : « ذَرُوا » از مصدر « وذر » بمعنى بريدن و رها كردن . « فَأْذَنُوا » از مصدر اذن با صداى زير و همزه بمعنى اجازه و روا داشتن چيزى و آگاه و مطَّلع و دانا شدن به چيزى . و با صداى بالاى همزه و ذال بمعنى گوش فرا دادن به چيزى . « فَنَظِرَةٌ » درنگ و تأخير و امهال كردن . « مَيْسَرَةٍ » با كسر و ضمّ سين بمعنى آسانى بىنيازى و مالدارى .
جهت نزول :
طبرى : از سدّى نقل است : قبل از اسلام عبّاس عموى پيغمبر ص با مردى از بنى مغيره شريك بود و با مردم ثقيف معاملهى مرابحه داشتند و بعد از اسلام مطالبات