[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 245 ]
مَنْ ذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللَّه قَرْضاً حَسَناً فَيُضاعِفَه لَه أَضْعافاً كَثِيرَةً وَاللَّه يَقْبِضُ وَيَبْصُطُ وَإِلَيْه تُرْجَعُونَ ( 245 )
ترجمه :
245 كى است كه به خدا وام دهد بنكوكارى و او چند برابر پاداشش دهد چه خداوند جلو روزى همى گيرد و آن را ميگشايد [ و بدانيد ] شما را بسوى او بازگردانند .
سخن مفسّرين :
* ( يُقْرِضُ اللَّه ) * - 245 كشف نوشته است : مفسّران گفتند آن روز كه اين آيت فرو آمد ابو الدّحداح گفت :
يا رسول اللَّه خداوند عزّ و جلّ از ما قرض ميخواهد و او بىنياز از قرض است ؟ رسول گفت :
آرى به آن ، خدا ميخواهد تا شما را در بهشت آرد ابو دحداح گفت : من خدايرا قرض مىدهم تو ، بايندانى بهشت مىكنى ؟ گفت : مىكنم بايندانى بهشت هر كس را كه صدقه دهد ابو دحداح گفت : و هم جفت من امّ دحداح با من در بهشت بود ؟ گفت : آرى پس دست رسول گرفت گفت : دو باغ دارم و بجز آن دو باغ چيزى ديگر ندارم و هر دو بخداى مىدهم .
رسول گفت : نه ، يكى خدايرا و يكى معيشت تو و عيال تو را . گفت : يا رسول اللَّه تو را بر گواه ميگيرم كه آن يكى كه نيكوتر است از ملك خويش بيرون كردم و بخداى دادم .
رسول گفت : لا جرم اللَّه تعالى بهشت تو را پاداش دهد . ابو دحداح رفت و با هم جفت خويش امّ دحداح اين قصّه بگفت امّ دحداح آن ساعت با دختركان خويش در آن بستان بودند كه تسليم كرده بودند دست در آستين آن كودكان و دهن ايشان ميكرد و خرما بيرون
تفسير عاملي ( فارسي ) — صفحة 483
مساهمون: علي اكبر غفاري
ص٤٨٣