« 70 » در زمان خلافت عمر ، قدامة بن مظعون ، شراب نوشيده بود ؛ پس از اثبات مطلب ، عمر تصميم گرفت او را حدّ بزند ، وى به دفاع خويش پرداخت و گفت : اقامهء حدّ بر من روا نيست ، چرا كه خداى متعال مىفرمايد : «
لَيْسَ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ جُناحٌ فِيما طَعِمُوا إِذا مَا اتَّقَوْا وَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ
» ( مائده ، 93 ) « كسانى كه ايمان به خدا آورده و كارهاى نيكو انجام مىدهند باكى بر آنها نيست اگر در مورد خوردنى و آشاميدنى ، گناهى از آنها سر زند ، چرا كه آنان اهل تقوى و ايمانند . » بنا بر اين با ارتكاب اين گناه ، بر من مجازاتى نخواهد بود ، زيرا كه اهل تقوى و ايمان مىباشم . عمر حدّ را از او برگرفت و او را رها كرد ! جريان به على عليه السّلام ابلاغ شد و فورا به نزد عمر رفت و فرمود : قدامة اهل اين آيه نيست ، چرا كه اهل تقوى حرامى را حلال نمىپندارند و اگر او اهل اين آيه بود ، هرگز مرتكب چنين عمل حرامى نمىشد و آن را حلال نمىپنداشت ، سپس رو به عمر نمود و فرمود : فورا او را برگردان و دستور بده تا توبه كند و اين عمل را بار ديگر تكرار نكند ، آنگاه اگر او توبه كرد ، وى را حدّ بزن ، چرا كه با توبه ، حدّ از او ساقط نمىشود و اگر بر گفتارش اصرار داشت او را به قتل برسان ، زيرا در اين حالت ديگر مسلمان نخواهد بود و از ملت اسلام ، فاصله گرفته است .
عمر كه از حكم آگاه گرديد بر اجراى حدّ تصميم گرفت ، امّا نمىدانست حدّ او چه اندازه است ؟ على عليه السّلام فرمود : حدّ شرابخوار ، هشتاد تازيانه مىباشد ، سپس به علت و يا حكمت اين مسأله اشاره نموده و فرمود : شرابخوار به هنگام نوشيدن شراب مست مىگردد و با مستى ، ناروا و هذيان مىگويد و به خدا و رسول افترا مىبندد ، پس بايد تأديب شود ، عمر او را هشتاد تازيانه زد و از او تعهد گرفت كه بار ديگر اين عمل را تكرار نكند .
هامش
( 70 ) . بحار الأنوار ، ج 40 ، باب 97 ، ص 249 ، از مناقب آل ابى طالب ، ج 1 ، ص 497 و ارشاد شيخ مفيد ، ج 1 ، ص 97 با اختلاف در لفظ و اضافات و در چاپ ايران ، ص 193 ، باب دوم ، فصل پنجاه و نهم با فروع كافى ، كتاب حدود ، ص 215 .