فجر [ سپيده دم ] حمله قهرمانانه را بر دشمن آغاز كرد و در مدت كوتاهى آنها را تار و مار نمود و فتح و پيروزى را در آغوش كشيد . همزمان با پيروزى سپاه اسلام به فرماندهى على عليه السّلام جبرئيل بر رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم نازل شد و سورهء « و العاديات ضبحا » سوگند به نفسهاى پياپى اسبان رزمندگان ، را به نشانهء وقوع پيروزى بر پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم خواند ، رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم پس از آگاهى از پيروزى از طريق وحى الهى ، با شادمانى هر چه بيشتر به استقبال على عليه السّلام شتافت ، وى با ديدن رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم از مركب پياده شد و آن جناب را در آغوش كشيد . در آن هنگام پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم از فرط شادمانى فرمود : اگر خائف نبودم كه گروهى از پيروانم آنچه را كه مسيحيان ، در بارهء عيسى بن مريم گفتند ، بگويند هر آينه سخنى در بارهء تو مىگفتم كه هر گاه به فردى يا جماعتى بگذرى ، خاك قدمت را به عنوان تبرك برداشته و بر ديده بمالند ؛ هم اكنون بر مركب سوار شو ، با اين افتخار كه خدا و رسولش از تو راضى و خوشنودند . آرى على عليه السّلام آن بزرگ مرد تاريخ ، همان گونه كه در زمان رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و به فرمان خدا و رسولش در ميدانهاى جنگ حضور فعّال داشت و آزمايش الهى را با تحمل رنجها و مصائب ، درست انجام داده و سرافراز گرديد .
[ جنگ جمل ]
پس از رحلت رسول بزرگوار اسلام نيز ، در نبرد با ناكثان ( اصحاب جمل ) و قاسطان ( گروه معاويه ) و مارقان ( نهروانيان ) فرمان رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم را گردن نهاده ، و در اين راستا رنج و مصيبت بيشترى تحمل نمود با اين تفاوت كه در زمان رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم با پيروزى در جنگها ، به عنوان يك سرباز فداكار ، آن هم از زبان وحى بيان مىشد ، اما بعد از رحلت آن بزرگوار ، با حالت مظلومانه و تكدّر خاطر ، با دشمنان تأويل قرآن مىجنگيد ، در غائلهء جنگ جمل كه طلحه و زبير و همدستان آنها به دستور عايشه و به نام خونخواهى عثمان برخاستند ، چون توان عدالت على عليه السّلام را نداشتند ، بيعت آن حضرت را رها نموده و عليه او اعلام جنگ كرده و در نهايت فاجعهء جنگ جمل را به وجود آوردند .