خود را سپر رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم قرار مىداد ، در آن هنگام كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم بر اثر هجوم وحشيانهء دشمن سخت فرسوده و به حال اغماء در آمده بود ، ديده را گشود و جز على عليه السّلام از يارانش كسى را نديد و فرمود : يا على ، اين مردم چه كردند و به كجا رفتند ؟ عرض كرد : يا رسول اللَّه ! آنها پيمان را شكسته و با فرار از صحنهء جنگ ، به دامن كوه پناه بردند ! رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمود : على ! اين گروه ددمنش را كه به من هجوم آوردهاند ، دفع كن .
على عليه السّلام حملهء سختى آغاز نمود و همه را متفرق ساخت و به سوى پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم بازگشت ناگهان از سوى ديگر هجوم آوردند كه باز هم با مقاومت بىنظير ، حملهء آنها را در هم شكست .
« 158 » فراريان با اين كه هجوم دشمن را به رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم مىديدند ، جز چهارده تن كه برگشتند ، بقيه به كوه پناه بردند .
« 159 » در آن هنگام خبر ناگوارى كه دلها را از جاى بركند ، يعنى خبر شهادت رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم در مدينه منتشر شد .
« 160 » هند دختر عتبه كه نزديكانش را در جنگ بدر از دست داده بود با وحشى قرار داد نمود كه اگر پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم يا على عليه السّلام و يا حمزه را بكشد مبلغ فراوانى در اختيار وى بگذارد . وحشى با قبول قرار داد گفت : اما از قتل محمّد صرف نظر كن زيرا راهى به كشتن او ندارم به اين خاطر كه اصحابش مانند نگين او را در بين خودشان قرار داده و از او حراست مىكنند و اما على نيز حيلهاى در كارم نمىبينم ، چرا كه در هنگام جنگ از هر
هامش
( 158 ) . ارشاد شيخ مفيد ، ج 1 ، ص 74 ، باب دوم ، فصل 22 ؛ كشف الغمّة ، ج 1 ، ص 193 ؛ بحار الانوار ، ج 20 ، ص 83 .
( 159 ) . ارشاد شيخ مفيد ، ج 1 ، ص 74 ، باب دوم ، فصل 22 ؛ كشف الغمّة ، ج 1 ، ص 193 ؛ بحار الانوار ، ج 20 ، ص 63 .
( 160 ) . ارشاد شيخ مفيد ، ج 1 ، ص 74 ، باب دوم ، فصل 22 ، با اندك تفاوتى در بعضى الفاظ ؛ كشف الغمّة ، ج 1 ، ص 193 ؛ بحار الانوار ، ج 20 ، ص 83 و 55 با اندك اختلافى در لفظ .