قريش شعلهور گرديد .
خداى متعال در بارهء آزمايش مسلمانان مىفرمايد : «
كَما أَخْرَجَكَ رَبُّكَ مِنْ بَيْتِكَ بِالْحَقِّ وَ إِنَّ فَرِيقاً مِنَ الْمُؤْمِنِينَ لَكارِهُونَ . يُجادِلُونَكَ فِي الْحَقِّ بَعْدَ ما تَبَيَّنَ كَأَنَّما يُساقُونَ إِلَى الْمَوْتِ وَ هُمْ يَنْظُرُونَ
» : « 1 » همان گونه كه پروردگارت تو را از خانهات به حق بيرون آورد و حال آنكه دستهاى از مؤمنان سخت كراهت داشتند . با تو در بارهء حق بعد از آنكه روشن گرديد مجادله مىكنند . گويى كه آنان را به سوى مرگ مىرانند و ايشان [ بدان ] مىنگرند » . وقوع اين جنگ پس از هيجده ماه از هجرت رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم به مدينه بود و در آن روز على عليه السّلام 27 سال داشت .
« 144 » مشركان قريش پافشارى زيادى در جنگ داشتند ، چون شمار آنها از تعداد مسلمانان به مراتب زيادتر بود گرچه در بين آنها افرادى آيندهنگر وجود داشت كه از پيگرد ستيزهگرى غافل نبودند ، از اين رو با اكراه شركت كرده بودند و قريش آنها را به پيكار وامىداشتند و در مبارزه فقط هموزن و همشأن خود براى جنگ مىطلبيدند .
پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ديگران را از نبرد با آنها منع نمود و فرمود : اين قوم همتاى خويش را خواهانند ؛ از اين رو نخستين فردى كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم به او مأموريت داد تا با آنها نبرد نمايد ، على عليه السّلام بود و هم رزم خويش وليد بن عتبه كه مردى شجاع و دلاورى بىباك بود را به رزم فراخواند ، پس از لحظاتى كوتاه او را به قتل رسانيد .
« 145 » عاص بن سعيد بن العاص كه مردى مهيب ، هولناك و پر جرأت بود و به همين دليل كسى به نبرد او حاضر نمىشد نيز به دست آن حضرت كشته شد .
هامش
( 1 ) . انفال ، 5 - 6 .
( 144 ) . كشف الغمّه ، ج 1 ، ص 183 ؛ طبقات ابن سعد ، ج 2 ، ص 17 ؛ ارشاد شيخ مفيد ، ج 1 ، ص 60 ، باب دوم ، فصل 18 .
( 145 ) . بحار الانوار ، ج 19 ، ص 338 ؛ ارشاد شيخ مفيد ، ج 1 ، ص 62 ، باب دوم ، فصل 19 .