مبحث دوم جهاد در راه خدا
خلافى در بين مسلمانان وجود ندارد كه پايههاى دين و تقويت اركان اسلام ، به شمشير مولا امير المؤمنين عليه السّلام استوار گرديد . در اين امر ، كسى بر او سبقت نگرفت و پس از او نيز كسى به مرتبهء او نرسيد . او شجاع ، نيرومند در ميدان جنگ ، شمشير خدا و زدايندهء اندوه و حزن از چهرهء رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم بود ، چنان كه فرشتگان را در حملهء به مشركان به شگفتى وامىداشت .
وى آزمايش بزرگ الهى را پس از رحلت رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم كه عمدهاش جنگ با ناكثان ( اصحاب جمل ) ، قاسطان ( معاويه و يارانش ) و مارقان ( نهروانيان ) بود سرافراز از عهده برآمد و به عالىترين درجهء امتياز ، ارتقاء يافت .
« 139 » احمد بن حنبل در مسند خود گويد : حسن بن على عليه السّلام بعد از شهادت پدر
هامش
( 139 ) . مسند احمد بن حنبل ، ج 1 ، ص 199 ، حلية الأولياء ، ج 1 ، ص 65 ، با اختلاف در لفظ و اضافات در معنا ؛ فضائل الخمسة ، ج 2 ، ص 394 ؛ طبقات ابن سعد ، ج 3 ، ص 38 ، با اختلاف در لفظ و اضافات در معنا ؛ مستدرك حاكم ، ج 3 ، ص 172 ، با تفصيل و اضافات ، خصائص نسائى ، ص 67 ، حديث 22 ، با اختلاف در لفظ و اضافات در معنا ؛ مجمع الزوائد ، ج 9 ، ص 146 با تفضيل و اضافات بيشتر ؛ ذخائر العقبى ، ص 128 ؛ ترجمة امام على عليه السّلام من تاريخ دمشق ابن عساكر ، ج 3 ، ص 398 ، حديث 1495 به بعد ؛ مقتل ابن ابى الدنيا ، ورق 244 .