بزرگوارش ، در اجتماع مردم به سخنرانى برخاست و فرمود : اى مردم روز گذشته كسى از جمع شما فاصله گرفت و به لقاء اللَّه پيوست كه نه در گذشته و نه در آينده در دانش ، همتايى نداشت ، و در اين راستا ، از همگان گوى سبقت ربوده بود ، جدّم رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم مرتبا در جنگها پرچم پرافتخار اسلام را به او مىسپرد ، جبرئيل از سمت راست و ميكائيل از سمت چپ ، او را از گزند دشمن نگه مىداشتند . او همچنان به جنگ ادامه مىداد و از ميدان جنگ بر نمىگشت ، تا پيروزى را به دست مىآورد .
« 140 » واحدى گويد : على و عباس و طلحه با هم به مفاخره برخاستند : طلحه گفت : چه افتخارى از اين بالاتر كه كليد خانهء خدا در دست من و گشودن درب آن به فرمان من است ! عباس گفت : افتخار من در اين است كه در ايّام حج ، حاجيان را از زمزم آب مىدهم و اين عمل ارزشمند ، تنها در اختيار من قرار دارد ! على عليه السّلام فرمود : من نمىدانم شما چه مىگوييد ! اما من شش ماه پيش از همهء مردم به عبادت خدا قيام نموده و در ميدانهاى جنگ شركت فعال داشتم ، چنان كه خداى متعال ، اين آيهء شريفه را نازل نمود : «
أَ جَعَلْتُمْ سِقايَةَ الْحاجِّ وَ عِمارَةَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ كَمَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ جاهَدَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ لا يَسْتَوُونَ عِنْدَ اللَّهِ وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ . الَّذِينَ آمَنُوا وَ هاجَرُوا وَ جاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ أَعْظَمُ دَرَجَةً عِنْدَ اللَّهِ وَ أُولئِكَ هُمُ الْفائِزُونَ
» : « 1 » « آيا
هامش
( 140 ) . اسباب النزول واحدى ، ص 139 ؛ نور الابصار ، ص 77 ؛ تفسير قرطبى ، ج 8 ، ص 91 ؛ كفاية الطالب ، باب شصت و دوّم ، ص 238 ؛ تفسير ابن كثير ، ج 2 ، ص 341 ؛ درّ المنثور سيوطى ، ج 3 ، ص 218 ؛ الغدير علامهء امينى ، ج 2 ، ص 53 - 55 ؛ فرائد السمطين ، ج 1 ، ص 203 ، باب چهل و يكم ، حديث 159 ، ترجمة امام على عليه السّلام من تاريخ دمشق ابن عساكر ، ج 2 ، ص 411 ، حديث 917 ؛ شواهد التنزيل ، ج 1 ، ص 359 ، حديث 337 ؛ جامع البيان طبرى ، ج 1 ، ص 68 ؛ اين حديث به شمارهء 480 در اين كتاب خواهد آمد .
( 1 ) . توبه ، 19 - 20 .