بحث نهم حلم و بردبارى آن حضرت عليه السّلام
ترديد نيست كه على عليه السّلام از همهء مردم بردبارتر و شكيباتر بود ، گواه زنده بر اين مطلب اين است كه حق او را گرفته و از رتبهاش او را بر كنار و مقهورش ساختند و قدرت پوشالى قدّاره به دستان بر او تحميل گرديد ، اما آن حضرت شكيبايى پيشه كرد و خشم خود را فرو خورد و بردبارى نمود .
« 129 » صاحب مناقب از ابو ايّوب انصارى بازگو نموده و گويد : به رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم
هامش
( 129 ) . مناقب خوارزمى فصل نهم ، حديث 11 ، ص 62 ؛ ترجمهء امام على عليه السّلام من تاريخ دمشق ابن عساكر ، ج 1 ، ص 260 ، حديث 303 از على بن على هلالى ، از پدرش نقل كرده كه گفت : « بر پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم در آن بيمارى آخر كه موجب رحلت پيامبر شد وارد شدم ديدم كه فاطمه عليها السّلام بر بالين پدر نشسته است . در آن هنگام فاطمه عليها السّلام شروع كرد به گريه كردن ، چنان كه صداى گريهء وى بلند شد و رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم چشم خود را باز كرد و به او نگاه نمود و فرمود : حبيبهء من فاطمه ، چه چيزى تو را به گريه واداشته است ؟ فاطمه عليها السّلام جواب داد ، ترس از اين كه بعد از تو حرمت مرا ضايع كنند ! پيامبر فرمود : خداوند به زمين نظر كرد و پدرت را برگزيد و به رسالت برانگيخت ، سپس نظر ديگر به آن انداخت و شوهرت را برگزيد و به من وحى كرد تا تو را به عقد وى درآورم . اى فاطمه ! ما اهل بيتى هستيم كه خداوند هفت ويژگى