است به طور اختصار به اين نكته اشاره شود كه قرآن كريم وحدت جهان را يكى از دلايل اين حقيقت مىداند كه جهان آفرينندهاى دارد و آفرينندهء جهان فقط يكى است .
قرآن كريم يا كتاب جاويد همه ازمنه و اعصار ، ضمن آياتى اين موضوع را با اين عبارات بيان كرده است :
« ما تَرى في خَلْقِ الرَّحْمنِ مِنْ تَفاوُتٍ فَارْجِعِ الْبَصَرَ هَلْ تَرى مِنْ فُطُورٍ * ثُمَّ ارْجِعِ الْبَصَرَ كَرَّتَيْنِ يَنْقَلِبْ إِلَيْكَ الْبَصَرُ خاسِئاً وَ هُوَ حَسيرٌ » « 1 »
در آفرينش خداى رحمان تفاوتى نمىبينى . پس نظرت را برگردان . آيا هيچگونه نقضانى مىبينى ؟ دوباره چشم را بازگردان . رؤيت و ديد تو بر خواهد گشت به سوى تو در حالى كه خسته و وامانده باشد .
« قُلْ أَ رَأَيْتُمْ ما تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَرُوني ما ذا خَلَقُوا مِنَ الْأَرْضِ أَمْ لَهُمْ شِرْكٌ فِي السَّماوات » « 2 »
اگر جز خدا چيزهايى را كه شما به آنها دعوت مىكنيد آنها چيزهايى را از زمين آفريدهاند آيا آنها در آسمانها شركتى دارند . . .
به عبارت ديگر اگر خدا در خلقت جهان شريكى داشت بايد جلوهها و مظاهرى از خلقت آن شريك در زمين يا آسمان ديده مىشد و يك دسته قوانين متفاوت ديگرى بايد نافذ و كارگر مىبود .
هامش
( 1 ) . سوره ملك ، آيه 3 و 4 .
( 2 ) . سوره احقاف ، آيه 4 .