مقررات شريعت اسلام در اين كشور بدون وجود يك يا چند دولت اسلامى غير ممكن است . سالهاست كه اين فكر عقيدهء قطعى من بوده است و هنوز به اين موضوع ايمان دارم كه تنها راه حل مسألهء نان براى مسلمين و همچنين تثبيت يك هند آرام و مرفّه منحصر در همين طريق است . اگر چنين چيزى در هندوستان انجام نگيرد ، لازمهء آن جنگ داخلى خواهد بود كه مانند سابق به شكل شورشهاى بين هندو و مسلمان ادامه يابد . من از آن مىترسم كه در قسمتى از اين كشور ، مثلًا در ناحيهء شمال غربى هند ، مسأله فلسطين تكرار شود و نيز اخطار جواهر لعل نهرو به اينكه در حكومت آيندهء هند ، نظام سوسياليزم رايج خواهد بود و احتمال آن وجود دارد كه اين عمل در ميان خود هندوها ايجاد خونريزى كند و تعارض بين دموكراسى سوسياليزم و برهمنى ، بىشباهت به وجه تعارض بين برهمنى و بودايى نيست و اينكه مقررات سوسياليزم در هندوستان نظير مقررات بودايى بشود يا نشود ، امرى است كه نمىتوانم آن را پيشبينى كنم .
ولى از نظر من اين مطلب روشن است كه اگر هندوها دموكراسى سوسياليزم را بپذيرند ، ديگر هندوييزمى وجود نخواهد داشت . براى اسلام پذيرفتن دموكراسى سوسياليزم ، به شكلى كه متناسب و مقتضى اسلام باشد ، در حكم تصميم نيست ، بلكه بازگشتى است به طهارت و صفاى اصلى اسلام .
بنابراين ، حل مسائل جديد براى مسلمين سهلتر است تا براى هندوها . ولى به طورى كه قبلًا اشاره شد ، براى اينكه اين مسائل براى مسلمين حل شود ، لازم است تقسيمات تازهاى براى اين كشور در نظر گرفته شود و يك يا چند كشور اسلامى با داشتن اكثريتهاى مطلقه تأمين شوند . آيا شما تصور نمىكنيد كه وقت
مفخر شرق سيد جمال الدين اسد آبادى (فارسى) — صفحة 344
مساهمون: أحمد أمين
ص٣٤٤