حموى آورده : گويند : ابن حجّاج در رديف امرؤ القيس بوده ، و در فاصلهء زمانى بين ايشان كسى به مانند آن دو برنخاسته است ، اگر چه بعضى از اشعار او خالى از مطالب ركيك نيست . . . .
و آورده : كه او از بزرگان شيعه بوده ، وصيّت كرده كه او را در پايين پاى امام كاظم عليه السلام به خاك بسپارند و بر روى قبر او بنويسند
« وَ كَلْبُهُمْ باسِطٌ ذِراعَيْهِ بِالْوَصِيدِ » ؛
« 1 » « و سگ آنان دو دستش را بر دَرِ آن غار گسترده داشت » .
يكى از دوستانش او را پس از مرگش در خواب ديد كه گفت :
« أفسد سوء مذهبى فى الشعر حسن مذهبى » . « 2 »
« مذهب نيكويم آئين بدِ مرا در شعر سرائى از بين برد » .
او همان كسى است كه گفته :
إن عاب ثعلب شعائرى أو عاب خفة روحى * خرأت فى باب أفعلت من كتاب الفصيح
« اگر ثعلب « 2 » بر شعر من يا سبك روحى من عيبجويى كند من هم بر باب ( أفعلت ) از كتاب ( الفصيح ) او اشكال خواهم گرفت » .
19 - گل نرگس و آس
گويند : زنى در خواب ديد مثل اينكه شوهرش به او گل نرگس داده و به هووى او گل آس .
معبر خواب به او گفت : شوهرت تو را طلاق مىدهد و هووى تو را نگه
هامش
( 1 ) - كهف : 18 .
( 2 ) - معجم الادباء : 9 / 206
( 2 ) - ابوالعباس ثعلب از ادباى بزرگ كوفه در نحو و لغت ، و نويسندهء كتاب ( الفصيح ) در لغتاست ، متولد سال 200 و متوفاى سال 291 هجرى قمرى مىباشد