« زيارت كنيد آن كسى را كه زمزمه را مىشنود ؛ و هر كسى با دل شكسته قبر او را زيارت كند ، او را كفايت نمايد » .
« آنگاه كه در نجف رسيدى ابتدا لباس احرام بپوش ؛ و لبيك گويان داخل حرم شو و گِرد ضريح سعى و طواف كن » . - تا آخر اشعار -
محدّث نورى مىفرمايد : در نسخه مأخذ ، رياض افندى از درّ النضيد بهاءالدين حسينى اينگونه آمده ، و لكن در كتب تاريخ مؤسّس بارگاه آن حضرت عليه السلام عضدالدوله ثبت شده است . « 1 »
مؤلّف : بنابراين ناچار لفظ بابويه مصحّف ( بويه ) و مسعود مصحّف ( المسعود ) مىباشد و السلطان المسعود ابن بويه بر عضدالدوله تطبيق مىكند و او از اعجوبههاى زمان بوده است .
شاهد بر اين تحريف اين كه شيخ حرّ عاملى رحمه الله در شرح حال ابن حجّاج به اين داستان اشاره نموده است و گفته : غالب بر شعر او سخف « 2 » است ؛ حتّى اين قصيدهء « يا صاحب القبّة . . . » را - كه بر درِ حرم در حضور دو سيّد ( سيّد مرتضى و سيّد رضى ) و عضدالدوله خوانده - خالى از سخافت نيست .
خاصّه و عامّه از اشعار نيكو و نغز او گزيدههايى گرد آوردهاند ، از جمله سيّد رضى رحمه الله چكيدهاى فراهم آورده و آنرا « الحسن من شعائر الحسين » ناميده است .
همچنين بديع اسطرلابى « 2 » چكيدهاى از اشعار او به نام « درّة التاج من شعر ابن الحجّاج » جمع آورى كرده است .
هامش
( 1 ) - دارالسّلام : 1 / 321 .
( 2 ) - ركيك و دور از نزاكت بودن
( 2 ) - ابوالقاسم هبة اللَّه بن حسين بن يوسف ، شاعر مشهور و يگانه زمان خويش در علمنجوم بوده ، در ايّام خلافت ( المسترشد باللَّه ) مىزيسته و در سال 534 ه . ق در بغداد از دنيا رفت