مىميرم . در اين حال رسول خدا صلى الله عليه و آله و دوازده امام عليهم السلام را بين خواب و بيدارى مشاهده نمودم و بر آنان سلام كرده با يكايك ايشان مصافحه كردم . و بين من و امام صادق عليه السلام جريانى رخ داد كه تفصيل آن در خاطرم نمانده ، تنها يادم هست كه آن حضرت عليه السلام برايم دعا كرد . و هنگامى كه به صاحب الامر ( عج ) سلام نمودم و با آن حضرت عليه السلام مصافحه كردم ، گريستم و عرضه داشتم : اى مولاى من ! مىترسم بميرم در حالى كه دستم از علم و عمل ته است .
آن حضرت عليه السلام فرمود : نترس ، در اين مرض نمىميرى و عمرت طولانى خواهد شد . آنگاه ظرفى را كه در دست داشت به من داد ، از آن نوشيدم و فوراً شفا يافتم و بيماريم به كلى بر طرف گرديد و نشستم و خانواده و نزديكانم در شگفت شدند و پس از چند روز قضيه را برايشان تعريف كردم . « 1 »
17 - تنها محبّت اميرالمؤمنين عليه السلام
شرح صحيفه ، سيّدجزايرى : يكى از علما ، بزرگ ، مقدّس اردبيلى را در خواب ديد در حالى كه از زيارت قبر اميرالمؤمنين عليه السلام باوقار و شكوه خاص بيرون مىآمد .
از او سؤال نمود : چه چيز شما را به اين مقام نائل گردانده تا ما به آن مواظبت كنيم .
مقدّس اردبيلى رحمه الله فرمود : همانا كه بازار همهء آن اعمال كساد و تنها چيزى كه ما را به اين درجه رساند محبت و دوستى صاحب اين قبر اميرالمؤمنين عليه السلام بود . « 2 »
18 - عمل كوچك و ثواب بزرگ
شرح صحيفه سيد جزائرى : يكى از علما ، مولا عبداللَّه تسترى را كه در علم و عمل همطراز مقدّس اردبيلى رحمه الله بوده ، پس از فوتش در خواب ديد كه داراى مقام
هامش
( 1 ) - اثبات الهداة : 7 / 378 .
( 2 ) - دارالسّلام : 2 / 46