و دروغگوى بىدرد جلو افتاد ، و بزرگ تبهكاران فرياد برآورد ، پس در ميان اجتماعات شما رخنه كرد ، و شيطان سركشيده بر شما بانگ و فرياد زد ، پس شما را فراخوانده اهل اجابتتان يافت ، و نگران فرمان وى ، سپس شما را به حركت واداشته سبكسرتان ديد ، و شما را به خشم آورده ضعيفتان يافت ، تا اين كه بر شتر ديگرى داغ نهاديد ، و در غير آبگاه خود وارد شديد ، اينها همه در حالى روى داد كه عهد ( به وفات رسول خدا ) قريب ، و رنج مصيبت بزرگ ، و زخم التيام نيافته ، به خيال خود از فتنه مىترسيديد : «
أَلا فِي الْفِتْنَةِ سَقَطُوا وَ إِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِيطَةٌ بِالْكافِرِينَ
؛ آگاه باش كه خود به فتنه درافتادند ، و همانا دوزخ به آن كافران احاطه خواهد داشت . . . » .
85 - مس او طلا شد !
( 1 ) طبرى در تاريخش از مثنى بن موسى بن سلمه ، از پدرش ، از جدش سلمه نقل كرده كه مىگويد : در فتح « ابله » شركت داشتم ، پس در ميان سهم من از غنائم ، ديگ مسى ( قطعهاى از مس ) قرار گرفت ، و چون در آن دقت كردم ديدم طلاست ، به وزن هشتاد هزار مثقال ، پس در اين باره از عمر نظرخواهى شد ، عمر پاسخ داد اگر او سوگند ياد مىكند كه روزى كه اين ديگ به وى تحويل داده شده مس بوده آن را به او تسليم مىكنند ، و گرنه بين مسلمانان تقسيم مىشود . سلمه مىگويد : من بر آن قسم ياد كردم و ديگ را به من ردّ نمودند ، و سرمايهء اصلى اموال ما در امروز از همان است « 1 » .
مؤلف : اين سوگند تنها در اين جهت نافع است كه او ( سلمه ) با مسلمانان خيانت ننموده و مستحق كيفرى نيست ، نه اين كه بتواند اموال مسلمين را كه بطور اشتباه گرفته براى خود تصرّف نمايد . و - بنا به نقل طبرى - تعداد شركت كنندگان در اين جنگ از مسلمانان سيصد نفر بوده و غنيمت به دست آمده ششصد درهم ، هر نفرى دو درهم ؛ بنابراين ، اين چه عدالتى است كه سيصد نفر جملگى ششصد درهم ببرند
هامش
( 1 ) - تاريخ طبرى ، ج 3 ، ص 94 .