ضعيفتر است .
فضل مىگويد : بعضى به سفيان و ابن حى و وكيع گفتند : چه مىگوييد دربارهء اين اراده و تصميمى كه ابو بكر گرفته ؟ همگى پاسخ دادند گناهى بوده كه انجام نگرفته است . . .
و آنگاه فضل مىگويد : اين روايتى است كه خود شما دربارهء ابو بكر نقل كردهايد و ليكن گروهى از شما آن را كتمان نموده و دور از حقيقت دانسته آن را اظهار نمىدارند ، حال آن كه شما در كتابهاى فقهى خود در « كتاب الصلاة » در اين مسأله ، كه هرگاه نمازگزار پس از خواندن تشهد و پيش از سلام مبطلى از او سر زند ، گفتهايد نماز او صحيح است به دليل همين عمل ابو بكر . و ابو يوسف قاضى در بغداد اين حديث را در ميان گروهى از شاگردان خود نقل كرده ، يكى از آنان به او گفت : ابو بكر خالد را به چه چيز فرمان داده بود ؟ ابو يوسف او را از سخن گفتن بازداشته به او گفت : خاموش تو را چه به اين كار ؟ !
فضل مىگويد : به خدا سوگند اگر على مطيع و فرمانبردار ابو بكر و راضى به بيعت با او بوده ، پس در اين كرهء خاكى حكمى جائرانهتر از اين نخواهد بود كه او - ابو بكر - فرمان قتل كسى را صادر كند كه به اقرار خود او و يارانش او كسى بوده كه پيامبر - صلّى اللّه عليه و آله - دربارهء او گواهى به بهشت داده ، حال آن كه مطيع و تسليم وى نيز بوده است . و اگر راضى نبوده پس مطلب چنان است كه شيعه مىگويد ، از اين كه پيشى گرفتن ابو بكر بر او بدون رضايت او بوده است « 1 » .
مؤلف : بسى جاى تعجب است كه ابن ابى الحديد گفته : اين حديث از مجعولات شيعه است در برابر احاديث مجعول بكريه در فضائل ابو بكر زيرا با توجه به اين كه افراد زيادى از اكابر آنان ، آن را روايت كردهاند ، و فقهاى آنان نيز در كتب فقهى خود در « كتاب الصلاة » به آن استدلال نمودهاند ، از جمله ابو يوسف قاضى و ديگران ، چگونه آن را از مجعولات شيعه مىداند ؟ ! با اينكه خود ابن ابى الحديد در
هامش
( 1 ) - ايضاح ، ص 155 - 159 .