آسيبى برسد .
مأمون : اين مطلب كه گفتى پاسخ من نبود ، پاسخ من اين است كه مشخّص كنى آيا حزن ابو بكر از روى خشنودى بوده يا سخط ؟
اسحاق : از روى رضا و خشنودى .
مأمون : بنابراين آيا خداوند پيامبرى را برگزيده كه مردم را از رضاى الهى كه طاعت پروردگار است بازدارد ؟
اسحاق : پناه مىبرم به خدا !
مأمون : ولى اين مقتضاى سخن خودت مىباشد ؛ زيرا گفتى : حزن ابو بكر از روى رضا بوده .
اسحاق : درست است .
مأمون : از طرفى در قرآن آمده كه رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - به ابو بكر فرموده : « لا تحزن ؛ محزون مباش » . بنابراين پيغمبر ابو بكر را از داشتن حالتى كه طاعت پروردگار بوده بازداشته است .
اسحاق : پناه مىبرم به خدا !
مأمون : من مىخواهم با تو با مدارا بحث كنم به اميد اين كه خداوند تو را از باطل بازگردانده به راه حق هدايت كند ، چرا كه مىبينم در سخنانت زياد به خدا پناه مىبرى . و بازهم در اين ارتباط از تو مىپرسم آيا مقصود خداوند از آيهء شريفهء «
فَأَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَيْهِ
؛ « 1 » پس خداوند وقار و آرامش خاطر به او فرستاد » كيست ؟ آيا رسول خداست يا ابو بكر ؟
اسحاق : رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله .
( 1 ) مأمون : صحيح است . حال بگو مراد از « مؤمنين » در آيهء شريفه : «
وَ يَوْمَ حُنَيْنٍ إِذْ أَعْجَبَتْكُمْ كَثْرَتُكُمْ
« 2 » . . .
ثُمَّ أَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلى رَسُولِهِ وَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ
» « 3 » .
هامش
( 1 ) - سورهء توبه ، آيهء 40 .
( 2 ) - سورهء توبه ، آيهء 25 .
( 3 ) - سورهء توبه ، آيهء 26 .