تخطي إلى المحتوى الرئيسي

قضاء أمير المؤمنين على بن أبى طالب ( ع ) ( قضاوتهاى امير المؤمنين ع ) ( فارسي ) — صفحة 332

مساهمون:

ص٣٣٢
و با مشاوره و كمك يكديگر اهداف و مقاصد خود را در رابطه با امر خلافت رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - پياده كنند . به همين جهت به محض رسيدن ابو بكر هر دو با هم شروع به فعاليت نموده ماجراى سقيفه را به وجود آوردند .

36 - كتك زدن به جاى تسليت گفتن

( 1 ) ابن ابى الحديد آورده : عمر شنيد در ميان خانه‌اى نوحه‌سرايى و مرثيه‌خوانى هست ، پس در حالى كه تازيانه در دست داشت وارد خانه گرديد ، ديد زنانى به سوك نشسته و در مصيبت فقدان تازه گذشتهء خود گريه و زارى مىكنند ، عمر شروع به زدن آنان كرد تا اين كه به زن نوحه‌خوان رسيد پس چنان با تازيانه بر سر و صورتش نواخت كه خمارش ( روسرىاش ) از سرش بيفتاد ، آنگاه به غلام خود گفت : بزن اين « نائحه » را كه او احترامى ندارد و پس از آن به زنان مصيبت زده گفت : اين زن به خاطر مصيبت شما نمىگريد ، بلكه مىخواهد پولتان را بگيرد ، او مرده‌ها و زنده‌هاى شما را آزار مىدهد او شما را از صبر و شكيبايى بازمىدارد ، و خدا به آن دستور داده ، او شما را به جزع و بىتابى وامىدارد ، و خدا از آن نهى نموده است . مؤلف : وارد شدن در خانهء ديگران بدون اجازه بر خلاف حكم قرآن و همچنين ضرب و شتم انسانهايى بىگناه ، و نظر كردن به زنانى نامحرم ، و ستم نمودن بر بانوانى داغديده همه نزد خدا گناهانى بزرگ و نزد مردم ، اعمالى بس زشتند ، و كسب زن نوحه‌گر در صورتى كه به باطل نوحه نكند حلال و مباح مىباشد . و اين كه عمر گفته : زن نائحه ، مردگان شما را آزار مىدهد ، افترايى است بر خدا ؛ زيرا خداوند مىفرمايد : «
وَ لا تَزِرُ وازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرى *
» ، بلكه آن احترامى است براى بازماندگان ، و تجليلى است از مردگان . و چگونه گريه كردن بر اموات مذموم باشد حال آن كه رسول خدا - بنا بر آنچه كه در روايات آمده - آن هنگام كه صداى گريه‌اى از خانهء عمويش حمزه كه در جنگ احد به شهادت رسيده بود نشنيد ، فرمود : « لكن حمزة لا بواكى له ؛ اما حمزه گريه‌كننده ندارد » . و به همين جهت