تخطي إلى المحتوى الرئيسي

قضاء أمير المؤمنين على بن أبى طالب ( ع ) ( قضاوتهاى امير المؤمنين ع ) ( فارسي ) — صفحة 324

مساهمون:

ص٣٢٤
مؤلّف : و اما امير المؤمنين على - عليه السلام - كسى است كه پيروان كتب آسمانى را بر طبق كتابهايشان فتوا داده است .

23 - عمر و آيات قرآن

( 1 ) و همچنين مىنويسد : روزى عمر به مسجد مىرفت و پيراهنى كه از پشت چهار وصله داشت در بر كرده و آياتى از قرآن را با خود زمزمه مىنمود ، تا اين كه به اين آيه رسيد : «
وَ فاكِهَةً وَ أَبًّا
» « 1 » ، پس گفت : « ابّ » به معناى چيست ؟ و پس از قدرى فكر و تأمّل با خود گفت : اين كلمه تكلّف دارد و براى تو عيب نيست اگر معناى آن را ندانى « 2 » . مؤلّف : در بخش نخست گذشت اين كه ، ابو بكر نيز معناى « ابّ » را نمىدانست !

24 - عمر و نماز عيد

( 2 ) عمر از ابو واقد ليثى پرسيد ، رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - در نماز عيد چه سوره‌هايى را مىخوانده ؟ ابو واقد گفت : در ركعت اول سورهء « ق » ، و در ركعت دوم « اقتربت الساعة » را « 3 » .

25 - استنباط عمر از آيات قرآن

( 3 ) خطيب در « تاريخ بغداد » از شعبى از فاطمه دختر قيس نقل كرده كه مىگويد : هنگامى كه شوهرش او را سه طلاقه كرد و رسول خدا از آن با خبر
هامش
( 1 ) - سورهء عبس ، آيهء 31 . ( 2 ) - شرح نهج البلاغه ، ابن ابى الحديد ، ج 3 ، ص 101 . ( 3 ) - صحيحهء مسلم ، ج 1 ، ص 242 ( چاپ مصر ) .