پرچمهاى گوناگون . پيشاپيش آنان مردى بود ستبر بازو كه بيشتر از آسمان ، زمين را مىنگريست . در سمت راستش جوانى نيكوروى و در سمت چپش جوانى خوش سيما بود و در پيش رويش نيز جوانى ديگر مانند ايشان . پرسيدم اين كيست ؟ گفتند : اين على بن ابى طالب ( ع ) است و در راست و چپش حسنان ( حسن و حسين ) هستند و پيش رويش هم محمد بن حنفيه است كه پرچم بزرگتر را در دست داشت . آنان كه پشت سر اويند ، عبد اللّه بن جعفر و فرزندان عقيل و ديگر جوانان قريشاند و پيرمردان گرداگرد وى هم جنگجويان بدر از مهاجرين و انصارند . » « 1 »
دعوت به صلح
امام به يارانش فرمود : « با آنان مجنگيد مگر به جنگ دست يازند . چراكه - سپاس خدا را - حجت با شماست و رها كردنشان تا دست به پيكار گشايند حجتى ديگر براى شما بر آنهاست . اگر به خواست خدا شكست خوردند و گريختند ، آن را كه پشت كرده مكشيد و كسى را كه دفاع از خود نتواند اسيب مرسانيد و زخم خورده را از پاى در مياوريد . زنان را با زدن بر ميانگيزيد هر چند آبروى شما را بريزند يا اميرانتان را دشنام گويند ، كه توان زنان اندك است و جانشان ناتوان و خردشان دستخوش نقصان . آنگاه كه زنان در شرك به سر مىبردند مامور بوديم دست از آنان بازداريم و در جاهليت اگر مردى با سنگ يا چوبدستى بر زنى حمله مىبرد او و فرزندانى را كه از پس او آيند بدين كار سرزنش مىكردند . » « 2 »
هامش
( 1 ) - مروج الذهب : 3 / 369 ، الجمل : 135 .
( 2 ) - نهج البلاغه : نامه 14 .