طبرى روايت مىكند كه هنگامى كه على بن ابى طالب ( ع ) پرچمداران ( قريش ) را كشت ، چشم رسول خدا ( ص ) به گروهى از مشركان افتاد و به على گفت : بر آنها بتاز . امام ( ع ) بر آنان تاخته و آنان را پراكنده كرد و عمرو بن عبد اللّه جحمى را به هلاكت رساند . پيامبر ( ص ) گروه ديگرى را ديد و به على گفت : بر آنان بتاز . امام بر آنها تاخته و علاوه بر پراكنده كردنشان ، شيبه ابن مالك را كشت .
آنگاه جبرئيل گفت : اى رسول خدا همانا اين ياورى و همراهى است .
پيامبر ( ص ) فرمود : همانا او از من است و من از او . جبرئيل گفت : و من از شما هستم . ( طبرى ) گفت : پس بانگى شنيدند كه مىگفت « 1 » : لا سيف إلا ذو الفقار و لا فتى إلا على .
هامش
لباب الآداب : 179 ، مجمع البيان : 2 / 524 ، ارشاد مفيد : 48 ، البحار : 20 / 53 و 84 و 24 ، حيات محمد ( ص ) محمد حسين هيكل : 265 ، الدر المنثور : 2 / 80 و 88 و 89 ، تفسير رازى : 9 / 50 و 67 ، كنز العمال : 2 / 242 ، و : 10 / 268 و 269 ، حياه الصحابه : 1 / 272 ، و : 3 / 497 ، المغازى واقدى :
2 / 609 و 990 ، منحه المعبود فى تهذيب مسند الطيالسى : 2 / 99 ، طبقات ابن سعد 3 / 155 ، و 2 / 46 و 47 چ اول ، تاريخ الخميس : 1 / 413 و 431 چ ديگر ، طبقات ابن سعد : 3 / 155 و : 2 / 7 - 46 چ اول ، مستدرك حاكم : 3 / 27 ، مجمع الزوائد : 6 / 112 .
( 1 ) - تاريخ طبرى : 2 / 197 و 514 ، شرح النهج : 1 / 18 و : 7 / 219 ، و : 10 / 182 و : 14 / 251 ، فرائد السمطين : 1 / 58 - 256 ح 99 - 198 ، تاريخ دمشق : 1 / 148 ح 215 و 167 ، مناقب خوارزمى :
167 و 213 چ حيدريه ح 200 ، كفايه الطالب : 277 ، سيره ابن هشام : 3 / 52 و 106 ، سنن بيهقى :
3 / 276 ، المستدرك : 2 / 385 ، الرياض النضره : 3 / 155 ، ميزان الاعتدال : 2 / 312 و 317 و : 3 / 324 چ بيروت ، الكامل ابن اثير : 2 / 107 ، تذكره الخواص : 26 ، مجمع الزوائد : 6 / 114 و 125 ، تاريخ طبرى : 2 / 197 چ ديگر ، ربيع الابرار : 1 / 833 ، معارج النبوه : الركن الرابع : 107 و 168 چ لكنهو ، الأغانى : 15 / 192 ، نظم درر السمطين : 121 .