پرچم مشركين بدست طلحه بن ابى طلحه ملقب به « كبش كتيبه » يا فرمانده گردان و سپاه بود كه از بنى عبد الدار بود . پيامبر ( ص ) در مقابل ، علم را به مصعب بن عمير كه از همان قبيله بود سپرد و پس از قتل مصعب ، پرچم را به على ( ع ) « 1 » سپرد . پس از اين طلحه به ميانه ميدان آمد و هل من مبارز خواند . امام
هامش
عبد اللّه بن عمر بن خرم ( كشف اليقين : 126 ) سپرده شد . پيامبر ( ص ) به وى گفت : جنگ عليه ما يا به نفع ما پيش رود ، تو بر جايت استوار باش . تا هنگامى كه شما بر جاى خود باشيد ما پيروز خواهيم بود . چنانچه آنها را به مكه بازگردانديم يا آنان ما را شكست داده به مدينه عقب راندند ، ( در هرصورت ) بر جاى خود باشيد و آن را ترك نكنيد . ( الكامل : 2 / 150 ) . در جايى ديگر نقل شده است كه پيامبر ( ص ) به آنان فرمود : حتى اگر تمامى ما كشته شويم شما مكان خود را ترك نكنيد ، چرا كه از محل شماست كه مورد حمله قرار مىگيريم ( كشف اليقين فى . . . : 126 ) . همچنين گفته شده كه پيامبر ( ص ) به عبد اللّه بن جبير گفت : يا تير كمانهايتان اسبها را دور كنيد تا از پشت سر به ما حمله نياورند و بر جاى خود استوار باشيد چه جنگ به كام ما باشد يا نباشد ، چرا كه ما از اين دره ، دره احد مورد هجوم قرار مىگيريم ( تاريخ يعقوبى : 2 / 48 ) .
( 1 ) - الكامل : 2 / 155 و 150 ، طبرى : 2 / 2199 ، اعيان الشيعه : 1 / 257 . مصعب بن عمير در كنار پيامبر ( ص ) و همراه لواى او جنگيد تا به قتل آمد . قاتل وى قميئه ليثى بود كه گمان مىكرد آنكه كشته پيامبر ( ص ) است به همين دليل به سوى قريش بازگشت در حالى كه مىگفت : محمد را كشتم و اين باعث شد كه مردم بگويند محمد كشته شد ، محمد كشته شد . پيامبر ( ص ) پس از قتل مصعب بن عمير لوا را به على بن ابى طالب سپرد . بيشتر ياران رسول خدا پراكنده گشتند . در اين هنگام مشركان قصد جان پيامبر ( ص ) كردند و به سوى وى حملهور شدند . رسول خدا ايستادگى نموده و آنقدر با كمان تير پرتاب نمود كه شكست و مبارزه شديدى كرد و تير انداخت تا آنكه تيرها تمام شد و انحناى كمانش شكست و زهش بريد . ( الكامل ابن اثير : 2 / 154 ) .