تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حياة الإمام الحسين ( ع ) ( زندگانى حضرت امام حسين ع ) ( فارسي ) — صفحة 80

مساهمون:

ص٨٠
نخواهد داد « 1 » . زهير را بخت يار بود كه به كاروان عترت پاك پيوست و از قوىترين مدافعان آن و از درخشان‌ترين ياران امام شد ، جان خود را فداى امام كرد و در راه هدف عادلانه‌اش شهيد گشت . ( 1 )

خبر فاجعه‌آميز شهادت حضرت مسلم

خبر دردناك شهادت مسلم را « عبد اللّه بن سليمان » و « منذر بن مشمعل » كه هر دو اسدى بودند ، به امام رساندند « 2 » . آنان - بنا به گفته مورخان - مناسك حج را به جاى آورده بودند و علاقهء بسيار شديدى داشتند كه با امام تماس گرفته ، از وضعيت آن حضرت آگاه شوند . پس به سرعت راه پيمودند تا اينكه در زرود ، به امام ملحق شدند و در حالى كه همراه آن حضرت بودند ، ناگهان مردى را ديدند كه از سمت كوفه مىآمد ، ولى هنگامى كه حضرت حسين را ديد ، راهش را تغيير داد . امام متوقف شده بود و مىخواست از آن مرد ، چيزى بپرسد اما هنگامى كه ديد وى از روبه‌رو شدن با او خوددارى نمود ، به راه خود ادامه داد . ( 2 ) آن دو مرد اسدى ، وقتى علاقهء امام را به پرسش از آن مرد ديدند ، به دنبال وى رفتند و به او رسيدند . بر او سلام كرده ، خاندانش را جويا شدند ، به آنها خبر داد كه او اسدى است . آن دو نيز نسبت خود را با وى بيان داشتند و اوضاع كوفه را از او جويا شدند . به آنها گفت : وى از آنجا خارج نگرديد مگر اينكه
هامش
( 1 ) محمد بن جرير طبرى ، دلائل الامامة 182 ، ح 97 . ( 2 ) گفته شده مردى كه خبر را به امام رسانيد « ابن يزيد تميمى » است ، آن‌گونه كه در صواعق ، ص 196 آمده . و گفته شده وى « بكر بن معتقد » است ، به گفتهء انساب الاشراف 3 / 379 .