لذا نامهاى به ابن زياد نوشت و او را از اينكه آسيبى به امام برساند ، برحذر داشت ؛ چون اين كار زيان بزرگى به بنى اميه مىرساند . متن نامه وى چنين است :
( 1 ) « از وليد بن عتبة بن عبيد اللّه بن زياد ، اما بعد : حسين بن على به سوى عراق حركت كرده است ، او فرزند فاطمه است و فاطمه دختر رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله پس اى ابن زياد ! حذر كن از اينكه فرستادهاى به سوى وى بفرستى و ناخواسته از سوى خاص و عام بر خودت راه ( سرزنش ) بگشايى ، و السّلام . . . » .
ابن زياد ، اعتنايى به وى نكرد ، بلكه به گمراهى و ستمش ادامه داد و به اجراى فرمانى كه حكومت دمشق به وى داده بود ، پرداخت « 1 » .
( 2 )
اشتباه ابن كثير
« ابن كثير » اشتباه نموده و ادعا كرده است كه مروان ، نامهاى به ابن زياد نوشت و او را به عدم تعرض نسبت به حضرت حسين عليه السّلام ، نصيحت كرده از عاقبت امر ، برحذرش داشته است و نامهاى كه فرستاده ، مشابه نامهء پيشين وليد است با قدرى اضافه بر آن كه متن آن چنين است :
« اما بعد : حسين بن على به سوى تو روى آورده و او حسين فرزند فاطمه است و فاطمه دختر رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و به خدا ! هيچ كس را خداوند سلامت ندهد كه نزد ما از حسين ، محبوبتر باشد ، مبادا خود را به كارى بكشانى كه نتوان جلويش را گرفت ، مردم هم فراموشش نكنند و تا روزگار باقى است ، يادش نمايند ، و السّلام » « 2 » .
هامش
( 1 ) الفتوح 5 / 121 - 122 .
( 2 ) ابن كثير ، تاريخ 8 / 165 .