تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حياة الإمام الحسين ( ع ) ( زندگانى حضرت امام حسين ع ) ( فارسي ) — صفحة 453

مساهمون:

ص٤٥٣
( 1 ) « سپاس خداوند ، آفريدگار جهانيان را و صلوات خداوند بر فرستاده‌اش و همهء خاندانش باد ! خداوند سبحان راست گفت آنجا كه مىفرمايد : « سپس عاقبت انجام‌دهندگان بدى اين بود كه آيات خدا را تكذيب نمودند و به آنها استهزا كردند » « 1 » ، اى يزيد ! اينكه مناطق زمين و آفاق آسمان را بر ما تنگ گرفته‌اى و ما همچون اسيران رانده شده گشتيم ، آيا گمان كردى كه ما نزد خداوند بىارزش هستيم و تو را نزد او كرامتى باشد و اين به خاطر اهميت تو نزد اوست كه بينى خود را بالا برده و با گوشهء چشمت نگاه كرده و خوش‌حال و شادمان شده‌اى كه مىبينى دنيا براى تو چون دام و كارهايت مهيّا گشته و ملك و قدرت ما به دست تو قرار گرفته است ؟ ! درنگ كن ، درنگ و جاهلانه سركشى مكن ، آيا گفته خداى تعالى را فراموش كرده‌اى : « آنان كه كافر شده‌اند ، مپندار اينكه به آنان مهلت مىدهيم ، به نفع آنهاست ، بلكه به آنان مهلت مىدهيم تا گناهشان افزون شود و عذابى خواركننده براى ايشان خواهد بود » « 2 » . ( 2 ) آيا اين از عدالت است ، اى فرزند بردگان آزاد شده ! كه تو زنان و كنيزانت را در سراپرده‌ها مىگذارى و دختران رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله را به اسارت مىبرى در حالى كه پوشش آنان دور گردانيده شد ، و چهره‌هايشان را آشكار كرده‌اى ؟ دشمنان ، آنان را از شهرى به شهرى مىبرند و ساكنان در كنار سرچشمه‌ها و مقيمان در قلعه‌ها بر آنان چشم مىدوزند و دور و نزديك ، بر چهرهء آنان نظر مىافكنند ، نه حمايت كننده‌اى از حاميانشان همراه آنان است و نه سرپرستى از مردانشان .
هامش
( 1 ) روم / 10ثُمَّ كانَ عاقِبَةَ الَّذِينَ أَساؤُا السُّواى أَنْ كَذَّبُوا بِآياتِ اللَّهِ وَ كانُوا بِها يَسْتَهْزِؤُنَ. ( 2 ) آل عمران / 178 :وَ لا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّما نُمْلِي لَهُمْ خَيْرٌ لِأَنْفُسِهِمْ إِنَّما نُمْلِي لَهُمْ لِيَزْدادُوا إِثْماً وَ لَهُمْ عَذابٌ مُهِينٌ.