رسد دلشاد نگرديد كه خدا دوستدار هيچ متكبر خودستايى نيست » « 1 » .
آن ستمگر به خشم آمد و سرمستى شاديهايش بر باد رفت ، آنگاه اين آيه را تلاوت كرد : « هر مصيبتى كه به شما رسيد از عملكرد خودتان بوده است » « 2 » .
امام به وى فرمود : « اين در حق كسى است كه ظلم كرده باشد نه در حق كسى كه ستمديده است » « 3 » .
سپس ، امام از او روى برگرداند و با او سخن نگفت « 4 » تا او را حقير شمارد و ناچيز بداند .
( 1 )
سخنرانى حضرت زينب عليها السّلام
يزيد ستمكار ، شادمانى خود را از نابود شدن عترت پاك ، آشكار ساخت ؛ زيرا گمان مىكرد مملكت برايش صافى گشته و كارها بر وفق مراد شده است ، پس شادمانه پاهايش را تكان مىداد و آرزو مىكرد كه كشتگان خاندانش در روز بدر حاضر مىبودند تا به آنان نشان دهد چگونه به خونخواهى ايشان پرداخته و انتقامشان را از حضرت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله در ذريّه و عترتش گرفته است ، آنگاه ابيات « ابن زبعرى » را نغمهسرايى نمود و در حالى كه سرمست بود ، گفت :
هامش
( 1 ) حديد / 22 - 23 :ما أَصابَ مِنْ مُصِيبَةٍ فِي الْأَرْضِ وَ لا فِي أَنْفُسِكُمْ إِلَّا فِي كِتابٍ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَبْرَأَها إِنَّ ذلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ لِكَيْلا تَأْسَوْا عَلى ما فاتَكُمْ وَ لا تَفْرَحُوا بِما آتاكُمْ وَ اللَّهُ لا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتالٍ فَخُورٍ.
( 2 ) شورى / 30 :ما أَصابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِما كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ . . ..
( 3 ) الفصول المهمّة ، ص 195 .
( 4 ) الارشاد 2 / 120 .