( 1 )
وداع امام حسين عليه السّلام با خانوادهاش
امام عليه السّلام به سوى خانوادهاش بازگشت تا آخرين وداع را با آنان داشته باشد ، در حالى كه از زخمهايش ، خون جريان داشت ، به بانوان حريم رسالت و آزادزنان سراى وحى ، سفارش نمود كه چادرهاى خود را بپوشند و براى بلا آماده شوند و آنان را به صبر و تسليم در برابر قضاى الهى دستور داد و فرمود :
« براى بلا ، آماده باشيد و بدانيد كه خداوند شما را حمايت و محافظت مىكند و از شرّ دشمنان ، نجات مىدهد و عاقبت كار شما را به خير مىگرداند ، دشمن ، شما را به انواع عذابها گرفتار مىسازد و به جاى اين مصيبت ، انواع نعمتها و كرامتها را به شما عوض مىدهد ، پس شكايت نكنيد و به زبان چيزى مگوييد كه از ارزش شما بكاهد » « 1 » .
( 2 ) دولتها نابود مىشوند و كشورها از بين مىروند و تمدنها نيست مىشوند اما اين ايمان كه آن را مرزى نباشد ، به بقا شايستهتر و به جاودانگى از هر موجودى در اين زندگى ، بايستهتر است . كدام جان است كه چنين فجايعى را تحمل كند و با ثبات عزم ، خرسندى و تسليم در برابر امر خداوند ، از آنها استقبال نمايد ؟ او كسى جز حسين عليه السّلام نيست ، اميد پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و ريحانهء آن حضرت و تصوير كاملى كه نمايانگر حضرتش مىباشد .
( 3 ) جانهاى دختران پيامبر صلّى اللّه عليه و آله آنگاه كه امام را با آن حال ديدند به اندوه گداخته شد ، به او آويختند و با دلهايى پريشان گشته با او وداع كردند ، چهرههايى از هراس بىرنگ شده . امام كه آنان را ديد لرزه بر اندامشان افتاده ، بسيار به درد آمد .
هامش
( 1 ) مقرّم ، مقتل الحسين ، ص 276 .