آنچه را ابن عاص گفته بود ، پذيرفتند ! پس از كشته شدن عمار ، جنگ با شديدترين صورت ، اوج گرفت ، در حالى كه نيروهاى معاويه از هم گسيخته شده و ضعف در سپاه وى آشكار شده بود .
( 1 )
حيلهء عمرو عاص
شايد زشتترين كار مسخره در تاريخ بشر و در همهء دورانها ، مكر و حيلهء « ابن عاص » در برداشتن قرآنها بود كه « راو حوست ميلر » آن را از شنيعترين و بدترين كارهاى مسخره در تاريخ بشرى توصيف كرده است « 1 » . و من بر اين عقيدهام كه اين مكر و حيله ، نتيجهء تصادف يا امرى ناگهانى نبود ؛ زيرا اصول و طرحهاى آن قبلا برنامهريزى شده بود ؛ چون عمرو عاص در تماسى دائم و بسيار محرمانه ، با گروهى از فرماندهان سپاه عراق كه در رأس آنان « اشعث بن قيس » بود و اين دو ، همان كسانى هستند كه اين توطئه را تهيّه ديده بودند .
( 2 ) « دكتر طه حسين » نيز به اين نظريّه معتقد است و مىگويد : « بعيد نمىدانم اشعث بن قيس كه خود حيلهگر و زيرك اهل عراق بود ، در تماس با عمرو عاص كه حيلهگر و زيرك اهل شام بود ، اين دو نفر ، موضوع را ميان خود طرحريزى نموده و توطئه كرده بودند تا مردم با هم به جنگ بپردازند ، پس اگر اهل شام پيروز شدند ، چه بهتر و اگر از شكست بيمناك شوند و يا به شكست نزديك گردند ، قرآنها برداشته شوند و بدين گونه بود كه ميان ياران على عليه السّلام تفرقه
هامش
( 1 ) عقيده و شريعت در اسلام ، ص 190 .