( 1 ) امام حسين عليه السّلام معتقد بود در برابر اين امّت ، مسئوليت دارد و انتخاب سكوت و خاموشى و عدم قيام در برابر حكومت اموى آكنده از ستم و گناه ، به هيچ روى در تغيير اوضاع اجتماعى تأثيرى نداشته است ، لذا آن حضرت عليه السّلام بار اين مسئوليت بزرگ را به دوش كشيد و رسالت خود را با امانت و اخلاص ، ادا كرد و جان خود و اهل بيت و يارانش را فدا نمود تا عدالت اسلام و حكم قرآن را به صحنهء زندگى بازگرداند .
( 2 )
3 - اقامهء حجّت بر امام حسين عليه السّلام
براى اعلام جهاد و مبارزه با نيروهاى ستم و الحاد ، حجّت بر امام اقامه گرديد ، زيرا نامهها و هيأتها از مهمترين پايگاه نظامى در اسلام يعنى كوفه ، پىدرپى به آن حضرت مىرسيد ، نامههاى مردم آن مسئوليت خدايى را بر عهدهء آن حضرت مىگذاشتند اگر به درخواستهاى مصرانهء آنان جهت رهايى دادنشان از ستمكارى و تعدّى امويان ، پاسخ مثبت نمىداد و طبيعى است كه اگر آن حضرت به آنان پاسخ مثبت نمىداد ، در برابر خداوند و در برابر امّت در طول تاريخ ، مسئول و حجّت بر آن حضرت برقرار مىبود .
( 3 )
4 - حمايت اسلام
از محكمترين عواملى كه فرزند پيامبر صلّى اللّه عليه و آله به خاطر آنها دست به قيام زد ، حمايت اسلام از خطر حكومت اموى بود ، آن حكومتى كه مىكوشيد تا اسلام را محكوم كند و ريشهكن سازد و ارزشهايش را به خاك سپارد ، زيرا يزيد ، در حالى كه بر مسند خلافت اسلامى قرار داشت ، كفر و الحاد خود را با اين گفتهاش اعلام نمود :