معاويه است در ميهندوستى و قوميتش كه خونهاى ريختهشدهء فراوان به وسيله او را نشانى بر آن گرفته است » « 1 » .
( 1 ) اين يادداشت ، سرشار است از بيان جنايات عظيمى كه معاويه و عمّالش ، خصوصا « زياد بن سميّه » مرتكب شده بود ، و وحشت و ظلم را ميان مردم منتشر ساخت و بر اساس گمان و تهمت ، كشت و هر كس را كه بر دين امام امير المؤمنين بود كه همان دين پسر عمويش حضرت رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله است ، اعدام نمود .
طاغوت ، خونهاى فراوانى را به ناحق بر زمين ريخت و طبيعى است كه آن كارها را جز به دستور معاويه انجام نداد ، زيرا وى دستور انجام اين كارها را به وى داده بود .
( 2 )
بازتاب نامهء امام عليه السّلام
هنگامى كه نامهء امام به معاويه رسيد ، سخت دلتنگ و پريشان گشت و بنا به عادت خود ، حيلهگرانه گفت : « ما ابو عبد اللّه را جز شيرى نديدهايم » « 2 » .
( 3 )
كنگرهء سياسى عمومى
امام ، در مكّه كنگرهء سياسى عمومى برگزار نمود و جمع كثيرى از شركت كنندگان در مراسم حج ، از مهاجرين ، انصار ، تابعين و ديگران از ساير مسلمين را بدان دعوت نمود ، آن حضرت عليه السّلام در ميان آنان به خطابه ايستاد و با بيان شيوايش دربارهء سختيهايى كه به عترت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و شيعيان آنها رسيده و محنتها
هامش
( 1 ) الامام الحسين ، ص 338 .
( 2 ) سير اعلام النبلاء 3 / 294 .