تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حياة الإمام الحسين ( ع ) ( زندگانى حضرت امام حسين ع ) ( فارسي ) — صفحة 221

مساهمون:

ص٢٢١
( 1 )

3 - عمرو بن حمق خزاعى

از جمله شهيدان راه عقيده ، صحابى بزرگوار ، « عمرو بن حمق خزاعى » بود ، پيامبر صلّى اللّه عليه و آله براى وى دعا كرد كه « خداوند او را از جوانىاش بهره‌مند سازد » . خداوند ، دعاى پيامبرش را اجابت فرمود ؛ زيرا عمرو به هشتاد سالگى رسيد در حالى كه يك موى سفيد در محاسنش ديده نمىشد « 1 » . عمرو ، از شيوهء اهل بيت درس گرفت و از علوم آنان بهره‌ها برد و از بزرگان شيعيان آنان گرديد . در پى حوادث فتنهء بزرگ كه كوفه را در روزگار آن طاغوت ، يعنى زياد بن سميه ، در بر گرفته بود ، عمرو ، دريافت كه نظام حاكم او را تحت تعقيب قرار داده است لذا همراه همكارش « رفاعة بن شداد » به موصل گريخت و قبل از اينكه به آنجا برسند ، در كوهى پناه گرفتند تا به استراحت بپردازند . ( 2 ) افراد پليس به وحشت افتادند و به دستگيرى عمرو شتافتند ولى رفاعه فرار كرد و آنان موفق به دستگيرى وى نشدند . عمرو را به اسارت نزد « عبد الرحمن ثقفى » حاكم موصل بردند ، او گزارش دستگيريش را به معاويه داد ، معاويه دستور داد تا با دشنه نه ضربه به او بزنند ؛ زيرا وى به « عثمان بن عفّان » ضربه زده بود . جلّادان ، ضربه زدن به او را آغاز كردند و او با همان ضربهء نخست درگذشت . آنگاه سر مباركش را از تن جدا كردند و نزد طاغوت دمشق فرستادند ، او دستور داد آن را در شام بگردانند . ( 3 ) مورخان مىگويند : اين نخستين سرى بود كه در اسلام ( در مناطق
هامش
( 1 ) الاصابة 3 / 53 .