در وى دميد و فرشتگان را به سجدهء او واداشت ؟ آرى بين دونفخه تفاوتى عظيم است . نفخهء او به مريم ، كه از آن ، عيساى پيامبر كه سراسر خير و ايمان است به وجود آمد ؛ و نفخهء او به صلصال كه انسان ، جامع خير و شر ، كفر و ايمان پديد آمد . بنا به قول ابن عربى ، « انسان حادث ازلى ، و انسان دائمى ابدى و كلمهء فاصلهء جامعه . » بار ديگر با اشاره به دو جنبهء علوى و سفلى ، او مىگويد : « كلمهء جامعه ، كه خداوند به او قدرتى بخشيد كه در يك نظر به دو درگاه مىنگرد و از حق دريافت مىكند و به خلق القا مىكند . »
معنا شناسى واژگان قرآن (فرهنگ اصطلاحات قرآنى) (فارسى) — صفحة 535
مساهمون: صالح عضيمة
ص٥٣٥