ج : اگر احتمال مىدهد كه سال به پول نگذشته وصرف در مسجد مطابق ذي
وشأن أو بوده جزو مونه است وخمس ندارد واگر يقين دارد خمس تعلق گرفته ،
خمس را بدهد .
س : رفت وآمد كردن با خانوادهاى كه خمس نمىدهد وگاهى غذا وميوه به انسان
تعارف مىكند جايز است يا نه با فرض اين كه رحم است وقطع رحم حرام .
ج : اگر قطع مراوده بعنوان نهى از منكر باشد واحتمال تأثير وارتداع بدهد مانعى
ندارد واگر يقين دارد كه عين ميوه وغذائى كه جلو أو گذاشته مىشود مورد
خمس است اشكال دارد واگر يقين ندارد مانعى ندارد هر چند احتمال بدهد
چون شبهه محصوره است كه همه أطراف از محل ابتلاء نيست پس
احتمال الحل در مورد ابتلاء جارى مىشود .
س : اشخاصى كه معتقد به خمس نيستند سنى يا شيعه پولى از آنها مىگيريم آيا
خمس آن را بايد بدهيم ؟
ج : مالي كه از غير معتقد به خمس مثل سنى ويهود ونصارى بدست شيعه مىآيد
براي شيعه حلال است چون در روايت يونس بن يعقوب فرمودهاند ( ما أنصفناكم
ان كلفناكم ) ومأخوذ از شيعه را روايات شامل نمىشود ولى چون حق اين
است كه تعلق خمس بر وجه اشاعه نيست معاملهاى كه با آن مىشود فضولي
نيست پس مالي كه از ممتنع از أداء خمس بدست مىآيد خمس ندارد بلكه
خمسش را خود أو بايد بدهد .
س : شخصي مقدارى پول مخمس در بأنك دارد ومقدارى هم از منافع در آمد سال
كه خمس آن را نداده ، اينك براي مخارج منزلش از بأنك پول برمىدارد
وقصدش اين است كه آنها غير مخمس باشد ويا در منزل دو جور پول با هم
مخلوط شده وتمييزى بين آنها نيست آيا با قصد متعين مىشود در غير مخمس
يا نه ؟
ج : همان طورى كه براي پرداخت كننده خمس ، تبديل جايز است وولايت تبديل با أو
است ، ولايت تمييز نيز با أو است پس با قصد تعيين مىشود .